قالب وردپرس درنا توس
خانه / دانستنیهای مفید پزشکی و رژیم غذایی / کاربرد مواد بی حس کننده دندان در دندانپزشکی 
مواد بی حس کننده دندان
مواد بی حس کننده دندان

کاربرد مواد بی حس کننده دندان در دندانپزشکی 

کاربرد مواد بی حس کننده دندان در دندانپزشکی 

 

اغلب کارهای دندانپزشکی همراه با کاربرد بیحسی انجام میشود. در گذشته که هنوز بشر به بیحسن کننده ها پی نبرده بود، کلیه اعمال جراحی بدون بیحسی انجام می شد و بسیار دردناک بود. چه بسا بیماران زیادی از شدت درد ناشی از کشیدن دندان بیهوش میشدند.

نخستین داروی بی حسی موضعی کوکائین بود که در سال ۱۸۹۰ میلادی کشف شد. به علت وجود تعداد زیادی اثرات جانبی ناخواسته در کوکائین، چند داروی بی حس کننده دیگر بتدریج کشف و تولید گردید؛ مانند بنزوکائین و پروکائین. بطور کلی داروهای بی حس کننده ترکیبات قلیایی ضعیف می باشند که همراه یا بدون آدرنالین مصرف میشوند.

آدرنالین را به مقدار بسیار کم جهت تنگ کردن عروق و در نتیجه افزایش طول اثر دارو و کاهش خونریزی اضافه میکنند. بی حس کنندها، داروهایی بسیار کم خطر و سالم بوده و بسرعت ظرف مدت کوتاهی بدون هیچگونه عوارض جانبی از بدن خارج می شوند؛ گرچه حساسیت در برابر داروهای بی حسی بسیار نادر است ولی در عین حال باید هنگام تزریق احتیاط کرد. با پرسش از بیمار در مورد سابقه حساسیت به بی حسی میتوان تا حدودی به حساسیت او پی برد.

به علاوه سرنگهای قابل آسپیره هم وجود دارند که می تواند مورد استفاده دندانپزشک قرار گیرد تا از تزریق مستقیم دارو به داخل عروق خودداری شود.  در مورد بیماران مبتلا به بیماریهای قلبی و فشار خون و برخی از بیماریهای دیگر داروی بیحسی باید فاقد آدرنالین باشد. بیماران حتما باید قبل از هر گونه تزریق ماده بی حسی دندانپزشک را از بیماری خود آگاه سازند تا جهت تزریق، داروی مناسب بکار برده شود.

مطلب پیشنهادی

عفونت سینه

اقدامات لازم بعداز ابتلا به عفونت سینه در دوران شیردهی

اقدامات لازم بعداز ابتلا به عفونت سینه در دوران شیردهی   در حالی که دچار …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *