کلیاتی درباره اختلال اسکیزوفرنیفرم


کلیاتی درباره اختلال اسکیزوفرنیفرم

کلیاتی درباره اختلال اسکیزوفرنیفرم

  کلیات این اختلال از هر لحاظ شبیه اسکیزوفرنی است جز آن که علائم آن حداقل یک ماه و کمتر از ۶ ماه طول میکشد و بیماران پس از بهبودی به سطح عملکرد قبلی خود باز میگردند. در صورتی که برای تشخیص اسکیزوفرنی، علائم باید حداقل ۶ ماه دوام داشته باشند. تصور می شود که اختلال اسکیزوفرنیفرم در نوجوانان و جوانان شایعتر بوده و شیوع آن کمتر از نصف میزان شیوع اسکیزوفرنی است.علت شناسی علت ناشناخته است. در تصویرنگاری مغزی این بیماران، بطن های مغزی متسع هستند. علائم بالینی علائم بالینی مشابه با اسکیزوفرنی می باشند.سیر، پیش آگهی، و درمان این اختلال دارای پیش آگهی متغیری است. حالاتی که با پیش آگهی خوب مرتبط هستند مشتملند بر ۱) فقدان عاطفه کند یا سطحی، ۲) عملکرد اجتماعی و شغلی خوب قبل از بیماری، ۳) کونفوزیون یا حیرت در اوج دوره روان پریشی، ۴) شروع علائم بارز روانپریشی در طی ۴ هفته از نخستین تغییر در رفتار یا عملکرد. این بیماران در مقایسه با بیماران اسکیزوفرنیک از پیش آگهی بهتری برخوردارند. این بیماران باید بستری شده و به مدت ۳ تا ۶ ماه تحت درمان با داروهای ضد جنون قرار بگیرند. الکتروشوک درمانی در بعضی از مبتلایان (بخصوص کسانی که دارای ویژگی های کاتاتونیک و افسردگی هستند) ممکن است به کار رود. گاهی روان درمانی به بیمار کمک میکند که از آشفتگی های ناشی از پشت سر گذاشتن دوره اختلال خود رهایی یابد.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد