کلیاتی درباره اختلال مسخ شخصیت


کلیاتی درباره اختلال مسخ شخصیت

کلیاتی درباره اختلال مسخ شخصیت

 احساس خفیف مسخ شخصیت  یا احساس این که شخص کسی غیر از خودش است یا کنترلی بر حرکات خود ندارد، تجربه های شایعی برای انسان است و در بیش از ۳۰ درصد جوانها مشاهده میشود. وقتی این علامت تکراری و مخل انطباقی اجتماعی و شغلی باشد، گفته می شود. شخص به اختلال مسخ شخصیت مبتلا است. این بیماران ممکن است. خود را مکانیکی، در خواب، یا گسسته از بدن خود احساسی کنند. دوره ها اختلالی، خود ناهمگون (eg0-dyStonic) بوده و بیمار از غیر واقعی بودن علائم خودآگاهی دارد.مسخ شخصیت به عنوان یک تجربه اتفاقی در ۷۰ درصد افراد جامعه اتفاق میافتد و الزاماً بیمارگونه محسوب نمی شود. براساس چندین مطالعه این اختلال زنان ۲ برابر شایعتر است.بیماریهای روانی، عصبی و طبی (بیماری های سیستمیک نظیراختلالات تیروئید و پانکراسی و مصرف داروها) می توانند باعث این اخ شوند. عوامل متعددی نظیر صرع: تومورهای مغزی؛ مصرف داروهایی نظیر الکل ، بنزودیازپین ها و باربیتورات ها: محرومیت حسی، و ضربه ها هیجانی با بروز اختلال مسخ شخصیت مرتبط هستند. اضطراب و افسردگی و نیز استرس هایی شدید (مثل سوانح رانندگی) جزو عوامل آشکار کننده محسوب می شوند.علایم بالینی ویژگی اساسی مسخ شخصیت، کیفیت غیر واقعی بودن و بیگانگی است که به تجربه هشیارانه وابسته است. این اختلال با تغییر در ادراک شخصی از خود و نحوه تجربه هویت نقاشی، مشخصی است. احساسات غریب در مورد اندازه های دست و یا فراوان دیده می شود، و این که شخصی احساسی کند از فاصله ای دور جسم خود را می نگرد یا بالای سر خود غوطه وراست و خود را از بالا میبیند. علیرغم دگرگونی شدید در آگاهی از خود، قدرت واقعیت سنجی فرد دست نخورده باقی میماند و توهم و هذیان وجود ندارد. شخص مبتلا ممکن است در یادآوری دچار اشکال باشد و گذشت زمان را درک نکند. گاهی بیمار معتقد است که در آن واحد در ۲ جایی مختلف حاضر است، حالت معروف به پارامنزی تکراری یا جہت یابی دوگانه (Double Orientation). اکثر بیماران از اختلالی که برایشان روی داده است آگاهاند. این اختلال اغلب با دوران های احساس سرگیجه، افسردگی و افکار وسواسی همراه است.سیر و پیش آگهی در اکثر موارد، شروع بیماری ناگهانی بوده و تنها در معدودی از موارد به صورت تدریجی شروع می شود. سن شروع اختلال معمولا بین ۱۵ تا ۳۰ سالگی میباشد. در اکثر بیماران، سیر بیماری تدریجی و بدون توسان است، ولی گاهی ممکن است علائم به صورت دورهایی نیز پدیدار شوند که در فاصله بین دورهها شخصی بدون علامت است.درمان درمان خاصی برای این اختلال وجود ندارد. با این وجود، اضطراب این افراد به داروهای ضداضطراب پاسخ میدهد و در صورت وجود هر گونه روانی اساسی مثل اسکیزوفرنی، درمان مناسب باید انجام شود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد