کلیاتی درباره اختلال ھراس و گذرهراسی


کلیاتی درباره اختلال ھراس و گذرهراسی

کلیاتی درباره اختلال ھراس و گذرهراسی

 کلیات اختلال ھراس ہاوقوع خودبخودی وغیرہ منتظرہ حملات ھراس مشخص میشود، این حملات به طور معمول کمتراز یکساعت طول میکشند و در طی آن شخصی شدیداً احساس اضطراب یا ترس میکند و دچار علائم جسمی نظیر طپش قلب و تاکی پنه می شود.تعداد و دفعات حملات هراس از چند حمله در یک روز تا حملات معدود در ظرف یک سال فرق میکند. اختلال هراس ممکن است با گذرهراسی یا ترسی از تنها بودن در اماکن عمومی (مثالاً فروشگاه های عمومی) و بخصوص اماکنی که در صورت بروز حمله پانیک، خروج از آنها مشکلی است، همراه باشد. گذرهراسی ممکن است ناتوان کننده ترین نوع فوبی باشد زیرا فعالیت های اجتماعی و شغلی شخص مبتلا را تحت تأثیر قرار میدهد.همه گیری شناسی میزان شیوع اختلال هراسی ۱/۵ تا ۳ درصد و برای حملات هراسی ۳ تا ۴ درصد در طول عمر میباشد. زنها ممکن است ۲ تا ۳ بار بیشتر از مردها دچار اختلال هراسی شوند. تنها عاملی اجتماعی مهم در پیدایش هراس، سابقه طلاق یا جدائی اخیر است. اختلال هراسی بیش از همه در بالغینجوان دیده می شود(میانگین سنی ظهور حدود ۲۵ سالگی است)، اما اختلال هراسی و گذرهراسی در هر سنی ممکن است ظاهر شوند. میزان شیوع گذر هراسی از ۰/۶ تا ۶ درصد متغیر است. در بسیاری از موارد، شروعگذر هراسی به دنبال یک رخداد تروماتیک ظاهر می شود.علت شناسی ۱- عوامل زیست شناختی (بیولوژیک): در بعضی از بیماران مبتلا به اختلال هراسی، فعالیت پایه سیستم سمپاتیک بالا است و این سیستم در برابر محرک های تکراری به کندی سازشی پیدا میکند و نسبت به محرک های متوسط واکنش افراطی نشان میدهد. سیستم های شیمیائی مهم درگیر این اختلال شامل سیستم نوراپینفرین، سروتونین و گاما آمینو بوتیریک اسید (GABA) هستند. گازکربنیک، سدیم لاکتات، بیکربنات و غیره می توانند در اکثر مبتلایان به اختلال هراسی و درصد اندکی از افراد فاقد سابقه حملات هراسی یا اختلالی هراسی، موجب بروز حمله هراسی گردند. از نظر بررسی های تصویرنگاری از مغز، ضایعه بیشتر در مناطق گیجگاهی و بخصوص در هیپوکامپ دیده می شود. از سوی دیگر، در اختلالات اضطرابی و حملات هراسی انقباض عروق مغزی وجود دارد که به ایجاد علائم عصبی و محیطی می انجامد. اضافه میشود که میزان شیوع اختلالی هراسی در افراد دچار پرولاپس دریچه میترالی در مقایسه با سایرین بالا نمیباشد. ۲- عوامل ژنتیک: اختلالات هراسی و گذرهراسی یک جزء ژنتیک مشخصی دارند، خطر بروز اختلال هراسی در بین بستگان درجه یک بیماران مبتلا به اختلال هراسی ۴ تا ۸ برابر بیشتر از خطر بروز آن در بستگان سایربیماران روانی است. ۳- عوامل روانشناختی: از نظر این عواملی، دو نظریه شناختی - رفتاری و روانکاوی مطرح میباشند. نظریه های رفتاری حاکی از این هستند که اضطراب یک پاسخ آموخته شده از طریق مدل قرار دادن رفتار والدین یا از طریق فرآیند شرطی شدن کلاسیک است. نظریه های روانکاوی حملات هراس را حاصلی دفاع ناموفقی در مقابل تکانه های اضطراب انگیز فرضیهمراهی نماید. در موارد شدید بیماری، شخص از منزل خارج نمی شود. این افراد (مبتلایان به اختلال هراسی و گذرهراسی) به شدت نگرانند که مبادا دیوانه شوند. در بیماران مبتلا به اختلالی هراسی و گذرهراسی، اغلب علایمافسردگی دیده میشود.سیر و پیش اگھیالف) اختلال هراس شروع اختلال هراسی معمولاً در اواخر نوجوانی و اوائل جوانی است. اختلال هراسی، اختلالی مزمن است. حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد بیماران در نهایت فاقد علامت، ۵۰ درصد دارای علایم خفیف (که تأثیر چندانی بر زندگی آنها ندارد) و ۱۰ تا ۲۰ درصد بدون تغییر باقی می مانند.  پس از نباشد اما با تکرار حملات، علایم ممکن است مایه نگرانی عمده بیمار گردد. در ابتدا بیمار سعی میکند بیماری خود را پنهان سازد اما به تدریج اطرافیان، متوجه تغییرات رفتاری او می شوند. مصرف زیاد کافئین و نیکوتین ممکن است علائم را تشدید کند. احتمال خودکشی در این بیماران زیاد است.۴۰ درصد بیماران وابستگی به  الکل و داروها یافت می شود. گه گاه نیز اختلال وسواسی - جبری بروز میکند. سابقه عملکردی خوب و کوتاه مدت  بردن دوره علایم بیماران بر پیش آگهی خوب دلال تحت میکنند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد