کلیاتی درباره ساختمان قلب/ قسمت اول


کلیاتی درباره ساختمان قلب/ قسمت اول

کلیاتی درباره ساختمان قلب

  ساختمان قلب از داخلی به خارج شامل سه بخشی است: ۱- اندوکاردیوم - > غشایی صاف و لغزنده است متشکل از یک لایه سلول اندوتلیوم و بافت همبند زیر آن که حفرات قلب و دریچه های آن را می پوشاند، ۲- عضله قلب یا میوکاردیوم ۳- اپیکاردیوم - > که همان لایه احشایی (ویسترالی) پریکاردیوم سروزی است. دستگاه هدایت کننده قلبی شامل دو گره و یکسری الیاف هادی است: ۱۔ گرہ سینوسی۲- دھلیز ی یاکیت و فلاکی Sino Aterial):(Node در جدار خلفی اتریوم راست و در امتداد شیار انتهایی قرار گرفته است. آنرا ضربانساز (Pacemaker) قلب مینامندII- گره دهلیزی - بطنی یا آشوفی تاوارا    (.N در سمت راست دیواره بین دهلیزی و نزدیک به سوراخ سینوس کروناری استIII- الیاف دهلیزی - بطنی (A-V |Bundle) از گره دهلیزی - بطنی مبدأ گرفته به سمت دیوارهٔ بین بطنی حرکت میکنند (تنه دسته هیس)، این الیاف در ابتدای قسمت فوقانی دیواره به دو دسته راست و چپ (شاخه های دسته هیسی) تقسیم میشوند. دسته هیس در لبه فوقانی سپتوم بین بطنی در زیر اندوکاردیوم به سمت ApeX حرکت میکند. بخشی از شاخه راست الیاف هیس از نوار سپتومارژینال عبور میکند. شاخه های راست و چپ پس از پخش شدن در جدار بطن، شبکه پورکنژ را می سازند. خونرسانی قلب برعهده دو شریان کروناری (اکلیلی) میباشد که از سینوس های آئورتی راست و چپ واقع در ریشهٔ آئورت صعودی (قاعده لتهای دریچه آئورتی) منشاء میگیرند. (ر. ک. به شریان های توراکس) Surface ANAToMy ApeX قلب در پنجمین فضای بین دنده ای چپ و کمی در داخلی خط میدکلاویکولار و محل لمس ضربان قلب است. تصویر دریچه های قلب بر جدار قدامی توراکسی به صورت زیر است: ۱- پولموناری -> روی سومین غضروف دندهای (کنار چپ استرنوم) ۲- آئورت --> سومین فضای بین دنده ای (کنار چپ استرنوم - اندکی پایین و راست نسبت به قبلی) ۳- تریکوسپید " >> پشت استرنوم و چهارمین فضای بین دنده ای ۴- میترالی - > پشت استرنوم و چهارمین غضروف دنده ای (اندکی بالا و چپ تری کوسپید) محل های سمع (AluSCultation) صدای دریچه ها: ۱ - AOrta -> دومین فضای سمت راست. ۲-TricuSpid - > نیمه راست انتهای تنه استرنوم پریکاردیوم کیسه ای فیبری - سروزی است که قلب و ابتدای عروق بزرگ آن را در برمیگیرد. از دو بخش تشکیل شده است: ۱- پریکارد فیبروزی (لیفی)؛ ۲ - پریکارد سروزی، پریکارد سروزی یک کیسه دو جداره است یعنی از دو لایه احشایی (ViSCeral) و جداری (Parietal) تشکیل شده و ما بین این دو، فضای بستهای به نام حفره پریکاردی وجود دارد که محتوی مقدار بسیار کمی مایع سروزی جهت تسهیل حرکات قلب است. پریکارد سروزی احشایی (یا اپیکارد) کاملاً به سطح میوکارد میچسبد و علاوه بر حفرات قلبی، مبدأشریان ها و وریدهای بزرگ قلب جدار بطن راست نازکتر از بطن چپ و حدود ۵۹mm است. اتر یوم چپ مکعبی شکل بوده، سطح خلفی آن قسمت عمده قاعده قلب و کلی سینوس مایل پریکاردی را تشکیل میدهد. به نسبت کوچکتر از دهلیز راست است. ولی دیواره اش ضخیم تر ان میباشد. عناصر این فیضا عبارتند از: ۱- ۴ ورید ریوی که در جدار خلفی آن باز می شوند؛ ۲- سوراخ های ریز وریدی؛ ۳- عضلات شانه ای که منحصر به اوریکول چپ هستند؛ ۴- سوراخ دهلیزی-بطنی چپ. اوریکول (گوشک) چاپ کیسه عضلانی مخروطی شکل است. که در بخش فوقانی و چپ اتریوم چپ قرار داشته، ابتدای کنار چپ شریان پولموناری رامی پوشاندکلیاتی درباره ساختمان قلب/ قسمت دوم

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد