کلیاتی درباره ویروس ها/قسمت اول


کلیاتی درباره  ویروس ها/قسمت اول

کلیاتی درباره  ویروس ها

 ساختمان ویروس تشکیل شده است از یک هسته مرکزی از جنسی اسید نوکلئیک (DNA یا RNA) و یک کپسول پروتئینی در اطراف آن در ویروس های پوشش دار این مجموعه توسط پوشش دیگری از جنس لیپوپروتئین به نام cnvelope پوشیده شده است. اندازه ویروس ها بین ۲۰ تا ۲۵۰ نانومتر و تعداد ژنهای موجود در ژنوم آنها ۱۰ تا ۲۰۰ ژن میباشد. کپسید هر ویروس تجمعی است از واحدهای مورفولوژیک به نام کپسومر، تعداد کپسومرها در هر ذره ویروسی و در هر نوع ویروس ثابت، ولی بین خانواده های ویروسی گوناگون میباشد. در ویروس های بدون پوشش، کپسید ویژگی میزبان را مشخص می نماید. کپسید ژنوم را از اثرات تخریبی نوکلئازهای مایعات بدن حفاظت کرده، استعداد عفونت را افزایش داده و شکل گیری آنتی بادیهای خنثی کننده را القا می نماید. مجموعه اسید نوکلئیک مرکزی و کپسید را نوکلئوکپسید میگویند. پوشش ویروس عبارتست از پرده سیتوپلاسمی سلول میزبان منهای پروتئین ها(به استثنای ویروس آبله)، حذف پوشش یک ویریون باعث میشود که ویریون توانایی اتصال به سلولی حساس را که لازمه عفونت است، از دست بدهد. این پوشش لیپیدی می تواند به وسیله مواد پاک کننده و حلال هایی چون اتر تجزیه شود. پروتئینهای پوششی ویروس به صورت زوایدی به نام پپلومر، اطراف ویروس را فرا میگیرند. پلومرها نقش کلیدی در اتصال ویروس به سلول حساس و القاء آنتی بادی های خنثی کننده علیه ویروس دارند. بین نوکلئوکپسید و پوشش، پروتئین ماتریکس قرار دارد که برای بلوغ و آزادشدن ویریونهای پوشش دار لازم است. ویریون عبارتست از یک ذره ویروسی با تمام ترکیبات مورفولوژیک.چهار تیپ مورفولوژیک اصلی در ویروس های انسانی وجود دارد:۱- ویروس های با تقارن کپسید بیست وجهی (ICOSahedral) که دارای یک رشته مرکزی (ژنوم) و یک پوشش خارجی پروتئینی (کپسید) میباشند مثل پاپیلوما ویروس، ۲- ویروس های با تقارن کپسید بیست وجهی و یک پوشش خارجی )envelope( مانند ویروسی سرخجه.۳- ویروس های باتقارن کپسید مارپیچی (Helical) و یک پوشش که در اینجا پروتئین های کپسید، اطراف ژنوم ویروس مانند یک لوله توخالی قابل انعطاف تجمع پیدا میکنند مثل ویروس آنفلوانزا ۴- ویروسهای با تقارن مرکب که در اینجا ویریون تشکیل می شود از یک پوشش خارجی، یک لایه مرکب از ساختمان لولهای و یک ساختمان داخلی شامل Core(حاوی DNA) و اجسام جانبی Lateral) (bodies. این ویروسها بزرگترین ویروسها هستند مثل ویروس آبله.

همانندسازی  ویروس ها

۱- اتصال: ویروس توسط گیرنده های سطحی خود (کپسید در ویرو سهای فاقد پوشش و پیپلومر در ویروس های پوشش دار) به پذیرنده های اختصاصی سطح سلول اتصال مییابد. اتصال یک پدیده فیزیکی اتفاقی است و نیازی به صرف انرژی ندارد. گیرنده های ویروس معمولاً از جنس گلیکوپروتئین و اختصاصی هستند. اتصال ویروس می تواند بوسیله آنتی بادی های خنثی کننده اختصاصی بلوک شود.۲- نفوذ: به روش پینوسیتوز یا ادغام (برای ویروس های پوشش دار) انجام میشود.۳- برهنه شدن: در این روند ویروس پروتئین کپسید خود را از دست داده، اسید نوکلئیک آن آزاد میشود. این عمل در سیتوپلاسم انجام میشود بجز ویروس پولیو که در آن برهنه شدن بلافاصله پس از اتصال ویروس به گیرنده شروع میشود. در رئوویروسها و پاکس ویروس ها هنه شدن بطور کامل اتفاق نمی افتد۔۴- ناپدید شدن ویروس در داخل سلولی میزبان(Eclips) ۵- ساخت پروتئین و همانندسازی اسید نوکلئیک: در DNA ویروسها غیر از پاکس ویروس ها، همانندسازی در هسته سلول آغاز میگردد. به استثنای DNA ویروس های کوچک (پاپوا و پارووویروس ها) تمام ویروس ها پلیمرازهای خود راکد میکنند. پروتئینهای ویروسی در سیتوپلاسم ساخته شده، برای تجمع وارد هسته سلول می شوند. اکثریت RNA ویروس ها بجز انفلوانزا تمام مراحل نسخه برداری، همانندسازی و تجمع را در سیتوپلاسم انجام میدهند. ژنوم ویروس های RNA دار با پولاریته مثبت به عنوان mRNA عمل کرده و مستقیماً باعث سنتز پروتئین میشود اما ژنومویروس های RNA دار با پولاریته منفی به خودی خود بیماریزا نیست. و یک پلیمراز باید همراه آن وجود داشته باشد تا تولید mRNA کرده، سنتز پروتئین را شروع کند.۶- تجمع (aSSembly): این پدیده به صورت خودبخودی است و اطلاعات آن در ردیفی از اسیدهای آمینه پروتئین های کپسید جای گرفته است۷- آزاد شدن: در ویروس های فاقد پوشش از طریق تجزیه سلولی (lysing) و در ویروس های پوشش دار از راه جوانه زدن (budding) صورت میگیرد.کلیاتی درباره  ویروس ها/قسمت دوم

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد