کلیاتی مهم در ارتباط با خود کشی /قسمت اول


کلیاتی مهم در ارتباط با خود کشی /قسمت اول

کلیاتی مهم در ارتباط با خود کشی

 کلیات خودکشی مرگی است که عمدتاً توسط خود شخصی حاصل می شود. احتمالاً بیماران انتحاری، بیشترین موارد اورژانس های روانپزشکی را تشکیل میدهند و شناسایی قطعی آنها نیز دشوار است. اداره کردن (management) سرپائی آنها تقریباً غیرممکن است؛ این بیماران در برابر بستری شدن هم مقاومت بسیاری از خود نشان میدهند و در زمانی که تحت درمان هستند، درمعرض بحرانهای مکرری قرار دارند. علاوه بر بیماری روانی، وجود بعضی مشخصات شانس خودکشی را در افراد بیشتر میکند. مصرف الکلی، ازدواج های مکرر، نوسان شدید وضع مالی، بیماری جنسی ناتوان کننده و علاج ناپذیر، داشتن همسری بدخلقی وخودخواه، و سابقه شغلی ناپایدار از جمله این عوامل هستند.همه گیری شناسی میزان اقدام به خودکشی احتمالاً ۸ تا ۱۰ برابر خودکشی موفق است، یعنی از هر ۸ تا ۱۰ مورد اقدام به خودکشی، یک مورد موفق می شود، راجع به شاخص های مختلف همه گیری شناسی و ارتباط آنها با خودکشی مطالبی ذکر می شوند. از لحاظ سنی، بیشترین میزان خودکشی در مردها پس از ۳۵ سالگی و در زنها پس از ۵۵ سالگی دیده می شود. سالمندان کمتر از جوانان اقدام به خودکشی میکنند، اما در خودکشی موفقتر از جوانان هستند، از نظر جنسی، خودکشی موفق در مردها، ۳ بار بیشتر از زنها دیده می شود این در حالی است که زنها ۴ بار بیشتر از مردها اقدام به خودکشی میکنند.پ در مورد روشی خودکشی لازم به ذکر است که مردها بیشتر با اسلحه گرم، حلق آویزکردن، و پرشی از بلندی خود را میکشند. اما زنها بیشتر با دارو یاسموم خودکشی میکنند. از لحاظ مذهب، میزان خودکشی با میزان اعتقاد فردی نسبت معکوس دارد. از نظر وضعیت تأهل، عیار خودکشی در افراد مجرد بالاتر از افراد متأهل و در افراد متأهل بدون فرزند بالاتر از افراد متأهل صاحب فرزند است. در بیوهها بالاتر از مجردها، و در مطلقه ها بالاتر از هر دو است. شغلی نیز محافظتی در مقال خودکشی به شمار میرود. احتمال خودکشی در طبقات اجتماعی بسیار بالا و پائین بیشتر است. میزان خودکشی در افراد بیکار شایعتر از شاغلین است. بیشترین میزان خودکشی در بین مشاغلی، بین پزشکان بخصوصی پزشکان زن دیده می شود. ۳ اختلال شایع روانی در این پزشکان شامل افسردگی، وابستگی داروئی و الکلیسم هستند. از میان پزشکان، روانپزشکان در معرضی بالاترین خطر خودکشی قراردارند، و پس از آنها متخصصین چشم و بیهوشی قرار میگیرند. بحران های اقتصادی، افزایش بیکاری و افسردگی سبب افزایش ارقام خودکشی می شوند، از نظر وضعیت اقلیمی هیچ رابطه ای بین فصلی و میزان خودکشی پیدا نشده است. در فصل بهار و پائیز افزایش اندکی در میزان خودکشی دیده می شود. میزان خودکشی در روزهای تعطیل افزایش نمی یابد.سلامت جسمانی و بیماری نیز با خودکشی ارتباط بارزی دارند. ۷ بیماری سلسله اعصاب مرکزی که موجب افزایش خطر خودکشی می شوند شامل صرع، اسکلروز مولتیپل، صدمات جمجمه، حوادث عروقی مغز (CVA)، کره هانتینگتون، دمانسی و ایدز هستند، بیماریهای غددی مهم در این باره مشتملند بر کوشینگ، بی اشتهایی عصبی، سندرم کلاین فلتر و پورفیری، دو مساله ادراری تناسلی که با افزایش خطر خودکشی همراهند شامل هیپرتروفی پروستات و بیماری کلیوی تحت درمان با همودیالیز هستند (در این بیماریها اختلال خلقی ایجاد می شود). دو اختلال گوارشی که با خطر بالاتر خودکشی همراهند شامل زخم گوارشی (pepticulcer) و سیروز می باشند. بعضی از داروها می توانند باعث افسردگی شده که بعضاً منجر به خودکشی میشوند. از این داروها می توان به رزرپین، کورتیکواستروئیدها، داروهای ضدفشار خون (مثل ایندرال)، و برخی از داروهای ضد سرطان اشاره کرد. کلیاتی مهم در ارتباط با خود کشی /قسمت دومکلیاتی مهم در ارتباط با خود کشی /قسمت سوم

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد