کمک های اولیه به بیمار سکته مغزی


 کمک های اولیه به بیمار سکته مغزی

 کمک های اولیه به بیمار سکته مغزی

 یکی از مهمترین عوامل مرگ و میر در سراسر جهان، سکته مغزی می باشد که منجر به تحمیل بار مالی فراوان به فرد آسیب دیده و جامعه می گردد. سکته مغزی در واقع آسیب و مرگ سلولها مغزی در اثر عدم خونرسانی به آنها می باشد. عوامل خطرساز سکته مغزی که می توانند فرد را مستعد کنند، شامل مواردی چون سابقه فشار خون بالا، مشکلات انعقادی خون، بیمار دیابت و بیماریها دریچه قلبی می باشد که با کنترل و درمان این بیمارها میتوان خطر بروز سکته مغزی را کاهش داد.  علایم فرد دچار سکته مغزی با توجه به ناحیه درگیر در مغز می تواند بسیار متفاوت باشد. به همین دلیل برای شک به وجود سکته مغزی در فرد، به توجه و دقت زیاد نیاز است. مهمترین نکته در بررسی علایم سکته مغزی، بروز ناگهان این علایم است. نکته کمک کننده دیگر، سابقه عوامل خطرساز سکته مغزی می باشد.همانطور که اشاره شد. علایم سکته مغزی متفاوت بوده که به تعدادی از شاخص ترین آنها اشاره می گردد. این علایم شامل: تغییر ناگهانی در سطح هوشیاری فرد، عدم توانای حرکت در اندام و صورت (به طور ناگهانی)، عدم حس در صورت و اندام ها، اختلال در صحبت کردن، اختلال بینایی به صوت نقص میدان بینایی و اختلال در بلع می باشد. علایم دیگر که می توان در مصدوم دچار سکته مغزی مشاهده کرد، عبارت از مردمک های غیر قرینه، فشار خون بالا و در برخی موارد ضربان قلب کند و نفس کشیدن نامنظم میباشد.

بررسی فرد مشکوک به سکته مغزی:

همانند دیگر اورژانس ها اولین اقدام در فرد مشکوک به سکته مغزی، بررسی وضعت تنفس، نبض و فشار خون می باشد که درصورت غیرطبیعی بودن آن اقدامات لازم باید انجام شود. اقدام بعد بررسی علایم حیات و ثبت انها میباشد. از علایم حیات با اهمیت در فرد دچار سکته مغزی اندازه مردمک ها و سپس معاینه کامل می باشد. در فرد بیهوش هیچ گاه نباید احتمال آسیب به ستون فقرات را فراموش کرد. به همین دلیل در حین معاینه اقدامات لازم جهت برخورد با فرد دچار آسیب ستون فقرات را به کار گیرید.  در فرد هوشیار انجام معاینه عصبی لازم است که شامل سه قسمت معاینه حسی، معاینه حرکتی و معاینه سخن گفتن می باشد. معاینه حسی به صورت لمس کردن پوست و درک آن توسط مصدوم می باشد، این درک لمس کردن باید به صورت قرینه و به شدت در دو سمت باشد. معاینه حرکت به صورت انجام حرکات صورت مثلاً خندیدن یا نشان دادن دندانها است که باید فرم صورت قرینه باشد. همچنین معاینه حرکتی به صورت بالا نگه داشتن دست ها با چشم بسته می  باشد که باید دست های بیمار موازی هم قرار گیرند. قسمت دیگری از معاینه حرکتی، گرفتن دست معاینه کننده یا فشار دادن پا به دست معاینه کننده می باشد که باید نیروی وارده به صورت قرینه باشد. معاینه سخن گفتن به صورت تکرار یک جمله است که از جهت توانایی تکرار و سلیس بودن صحبت بررسی می شود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد