گذر هراسی,دنباله اختلال هراس


گذر هراسی,دنباله اختلال هراس

گذر هراسی,دنباله اختلال هراس

  گذرهراسی اکثرا متعاقب اختلال هراس پیش می آید. اگر اختلال  هراس در هراس درمان شود. گذر هراسی معمولا خودبخود بهبود می یابد.درمانموثر ترین روش های درمانی در بین روش هایی درمانی در درمان این بیماران شامل دارو درمانی و روان د رمانی است. از داروهای موثر در درمان این بیماران می توان به ضدافسردگی های سه حلقه ای، مهارکننده های مونوآمین اکسیداز (MAOIs)، مهارکننده های اختصاصی بازجذب سروتونین (SSRIS)، و بنزودیازپین ها اشاره کرد. از میان داروهای سه حلقه ای، کلومیپرامین و ایمیپرامین درد رمان اختلال مؤثرترند. شایعترین اثر جانبی که در بیماران مبتلا به اختلال هراس تحت درمان باکلومیپرامین و ایمی پرامین موجب عدم همکاری با درمان میگردد تحریک مفرط در شروع درمان است. درمان دارویی اگر موثر واقع شود باید ۸ تا ۱۲ ماه ادامه یابد. از درمان های شناختی و رفتاری نیز برای درمان اختلال هراس استفاده میشود. اگر این روشها به صورت توأم با درمان داروئی به کار گرفته شوند، اکثر اوقات نتیجه درمانی بهتری حاصل می شود. شناخت درمانی مشتمل است بر آموزشی در مورد باورهای اشتباهی بیمار و دادن اطلاعات در زمینه حملات هراس، آموزشی در زمینه باورهای اشتباهی بر تمایل بیمار به تعبیر نادرست احساسی های خفیف جسمی به عنوان نشانه های حملات هراسی ریب الوقوع، مرگ و فنا متمرکز است. اطلاعات در مورد حملات هراسی شامل ارائه توضیحاتی است دال بر این که حملات هراسی؛ کوتاه مدت بوده تهدیدکننده زندگی نیستند. روش های رفتار درمانی مشتملند بر آرامسازی کاربردی (Applied Relaxation)، آموزش نحوه نفس کشیدن در هنگام حمله هراس، و در معرض تحریکات اضطراب زا قرار گرفتن.مراقبت پرستاری بیماران مبتلا به «هراس»، دچار اضطراب و ترس ویژه ای هستند و هرگاه با امر موجد این ترس مواجه میگردند، کاملاً هراسناک، هیجان زده و ناراحت می شوند. بیشتر این بیماران در جستجوی کسب اطمینان خاطر هستند و لذا مرتباً سؤال میکنند که «آیا فرد همراهشان می تواند در این مورد به آنها کمک کند یا خیر؟» یا «آیا بالاخره کارشان به جنون خواهد کشید؟» یا«از این بیماری رهایی پیدا خواهند کرد؟» شاید بهترین پاسخ به چنین سوالانی این باشد که: «هر وقت مایل باشید خوشحال می شوم که در مورد این مسائل به صحبت بنشینیم».تحریک آدرنرژیک حساس باشند. بستگان درجه یک افراد مبتلا به فوبی اجتماعی ۳ بار بیشتر از بستگان درجه یک افراد غیر مبتلا احتمال دارد به این اختلال دچارشوند.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد