گشنیز,سبزی پر خاصیت


گشنیز,سبزی پر خاصیت

گشنیز,سبزی پر خاصیت

 

گشنیز 

منشأ و گهواره پرورش گشنیز مشرق زمین بوده است که از آنجا به کشورهای نواحی مدیترانه رفته و کشت آن رواج یافته است.به طوری که شلیمر در کتاب خود می نویسد:گشنیز تقریباً در همه جاتھی ایران کاشته می شود و از سبزی آن به عنوان سبزی های خوردنی استفاده می کنند و عوام عقیده دارند که این سبزی خنک است و اشتهای جنسی را فرو می نشاند تخم گشنیز را با قند می کوبند و بعد از زایمان زنان حامله به آنها می خورانند و عقیده دارند که باعث تقویت عمومی بدن می شود.تخم گشنیز را در شیرینی مصرف میکنند تا هم آن را معطر کرده و هم هضم ان را اسان سازدتخم گشنیز معده  را تقویت می کند ونفخ شکم  را برطرف می سازد تخم گشنیز خاصیت ادرارآور نیز دارد و آن را به صورت دم کرده مصرف می کنند، مقدار مصرف آن یک قاشق قهوه خوری در یک فنجان آب .جوش است که باید بعد از غذا ان را مصرف کرددر هند باستان، هندیان وقتی برای خدایان ورد می خواندند گشنیز را  به کار می بردند در مقابل سلاطین قدیم مصر ، نخم گشنیز  را در کنار جسد های  مومیایی شده پیدا کرده اند و این می رساند که مصریان قدیم تخم گشنیز را مقدس می دانستند، قوم اسرائیل گشنیز را غذای آسمانی می دانستند و در موقع مهاجرت دسته جمعی از آن تغذیه می کردند بقراط حکیم در یونان، گشنیز را به علت خواصی که برای معالجهٔ  تشنج و صرع داشت و خواب آرامی می آورد و دردهای رحم را تخفیف می داد و همچنین تشنجات معدی را برطرف می کرد و نطفه را برای جفتگیری و بچه دار شدن تقویت میکرد توصیه می کرد. ابوبکر زکریای رازی پزشک دانشمند ایرانی گشنیز را برای آرام کردن  سردرد و رفع مستی تجویز می کرد. طبق آخرین تحقیقات علمی که درباره تخم گشنیز به عمل آمده است معلوم شده است تخم گشنیز دارای اسانسی است به نام کوریاندرول که نود درصد آن است و ده دراصل دیگر، ژراینول، پی نهن، سینؤل ترپنتین است گشنیز این خواص را دارد: کرم کش است، مقوی معده است، به عنوانادویه محرک است، مقوی قوهٔ باه است و حافظه را تقویت می کند.طریقهٔ مصرف آن این است که باید یک قاشق قهوه خوری از تخم گشنیز را در یک فنجان اب داغ ده دقیقه دم کنند و بعد از هر غذا ان را بنوشندتنتور گشنیز را در داروخانه ها دارند که ده تا بیست قطره از آن را در  اب می ریزند  و میخورند اسانس گشنیز را به مقدار یلف تا سه قطره روی یک حبه قند ریخته و سه یا تا چهار بار در روز بعد از صرف غذا مصرف می کنند مصرف دم کرده و تنتور و اسانس گشنیز به طریقی که شرح دادیم برای نفخ و هضم سنگین، تراکم باد در روده ها و تشنج و خستگی اعصاب مفید و مؤثر است

مصارف گشنیز در طباخی

از زمانهای بسیار قدیم، گشنیز به عنوان ادویهٔ اغذیه مصرف می شده است، مصریان و رومیان گشنیز را با نان و خورش مصرف می کرده اند. امروز هم گشنیز در طباخی و تهیهٔ اغذیه مصرف می شود. در کشورهای شمال اروپا و کشورهای آنگلوساکسون گشنیز را با سرکه مخلوط کرده و در گوشتهای کنسرو شده مصرف می کنند تا هم آن را معطر کند و هم برای مدت زیادی آن را حفظ کند. م. در انگلستان و آلمان آبجو را با گشاینز معطر می کنند و نان قندی مخصوصی با تخم گشینز میپزند در فرانسه کمتر از آلمان و انگلیس تخم گشنیز را در نانوایی و شیرینی پزی مصرف میکنند ولی بعضی از نانواهای فرانسوی برای اینکه مزه آرد کهنه را عوض کنند تخم گشنیز را در نان وارد می کنند. تخم گشنیز یکی از ترکیبات ادویه کاری است و در فرانسه وقتی می خواهند قارچ را به سبک یونانی بپزند گرد تخم گشنیز را به آن میزنند. با تخم گشنیز لیکورهای زیادی به اسامی مختلف می سازند. همچنین اسانس گشنیز را در عطر، او دکلن و صابون سازی مصرف می کنند. در الجزیره گرد تخم گشنیز را با فلفل و نمک به گوشت می پاشند و آن را برای مدتی طولانی نگهداری می کنند.این هم لازم است گفته شود که تخم گشنیز وقتی تازه است بوی ساس می دهد وقتی خشک شد بوی مطبوع و معطری به خود می گیرد که همه ازان خوششان می اید

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد