گوش  میانی (حفره صماخی و شیپور استاش) در جنین


گوش  میانی (حفره صماخی و شیپور استاش) در جنین

گوش  میانی (حفره صماخی و شیپور استاش) در جنین

 حفره صماخی منشأ آندودرمی دارد و از بنبست حلقی اول مشتق می شود این بنبست به سرعت در مسیر جانبی رشد کرده موقتاً در مجاورت کف اولین شکاف حلقی قرار میگیرد قسمت دیستال بنبست که فرورفتگی  شیپور صماخی  (Tubotympanic recess) دارد پهن شده و حفره صماخی اولیه را میسازد ولی قسمت پروگزیمال آن باریک مانده و لوله شنوایی یا شیپور استاش را به وجود میآورد. لوله شنوایی مجرایی است که حفره صماخی را با ناز وفارنکس مربوط میکند. استخوان چه ها استخوانچه های چکشی و سندانی از غضروف اولین کمان حلقی و استخوانچه رکابی از دومین کمان حلقی به وجود میآیند. این استخوانها در نیمه اول زندگی جنینی ایجاد می شود ولی تا ماه هشتم در بافت مزانشیمی باقی می مانند. سپس پوششی اپیتلیالی اندودرمی حفره صماخی اولیه روی دیواره فضای تازه تشکیل شده رامی پوشاند. هنگامی که استخوانچه ها از مزانشیم اطراف آزاد شدند پوشش آند درمی آنها را به دیواره حفره متصل میکند. بعدها در ضخامت این پوشش رباط های نگهدارنده استخوانچه هابه وجود میآیند. ماهیچه کشنده پرده صماخی (Tensor Tympani) از شاخه آرواره زیرین عصب سه قلو (عصب اولین کمان حلقی) و ماهیچه رکابی از عصب صورتی (عصب دومین کمان حلقی) عصب میگیرد، در اواخر زندگی جنینی حفره صماخی از جهت پشتی گسترش مییابد و دخمه صماخی (Tympanic Antrum) را میسازد. پس از تولد استخوان زائده پستانی مورد تهاجم اپیتلیوم حفره صماخی قرار گرفته و در آن کیسه های هوایی پوشیده با بافت اپیتلیال تشکیل میگردد.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد