قالب وردپرس درنا توس
خانه / دانستنیهای مفید پزشکی و رژیم غذایی / یافتن راه های برای مطرح کردن مسائل مهم برای کودکان 
معضلات ام اس
معضلات ام اس

یافتن راه های برای مطرح کردن مسائل مهم برای کودکان 

یافتن راه های برای مطرح کردن مسائل مهم برای کودکان 

 

بعد از اینکه تصمیم گرفتید با فرزندانتان در مورد ام اسی صحبت کنید، ممکن است دچار شک و تردید شوید که چه بگویید و چگونه بگویید. در اینجا به چند نکته ی :بنیادی اشاره می کنیم تا به خاطر داشته باشید.

* کودکان نیازهای شخصی و شیوههای یادگیری مخصوص خودشان را دارند. یکی تمام جزئیات مسئله برایش مهم است و دیگری تصویر کلی موضوع دوست دارد. یکی میخواهد حرف بزند .وسؤال کند، درحالی که دیگری دوست دارد کتاب بخواند یا فیلم تماشا کند. بعضی کودکان یک عالم سؤال می کنند و از خود اشتیاق زیادی نشان میدهند درحالی که بعضی دیگر حتا ذرهای علاقه یا کنجکاوی نشان نمیدهند. از آنجایی که ارائه ی الگویی واحد برای همه ی موارد عملی نیست، بسته به نیاز هریک از فرزندانتان، .باید نوع برخورد و سخن گفتن خود را تغییر دهید

* تنها یک بار گفتگو، کارساز نیست. انتظار نداشته باشید که بتوانید همهی فرزندانتان را در اتاق نشیمن کنار هم جمع کنید، توضیح مختصری در مورد ام اس بدهید و کار را تمام شده بدانید. صحبت کردن با بچهها در مورد ام اسی خیلی شبیه آن است که بخواهید با آنها در مورد مسائل جنسی صحبت کنید — کار را با ارائه ی مقداری اطلاعات شروع می کنید و در طول زمان، به تدریج که فرزندانتان بزرگتر می شوند و بسته به نیازهای آنها (و نگرانیهای شما)، اطلاعات مربوط را گسترش داده یا تغییر می دهید.

بدون توجه به سن و سالشان – در سن قبل از مدرسه یا نوجوانی – تعدادی از مسائل نگران کننده در بین آنها مشترک است. این چند عامل نگران کننده، عبارت است از:

به «داری میمیری؟» وقتی این سؤال را از شما میپرسند، میتوانید به بچههای کوچکتر بگویید که «گاهی ام اسی می تواند یک نفر را آنقدر ضعیف کند که طرف بمیرد، اما اکثر مردم تا زمان پیری زنده می مانند. ولی تو لازم نیست نگران این چیزها باشی؛ ما همیشه از تو مراقبت می کنیم.» به بچه های بزرگتر بگویید: «آدمها گاهی به دلیل عوارض ام اس میمیرند- مثلا به دلیل عفونتهای شدید؛ ولی طول عمر اکثر مبتلایان خیلی نزدیک به طول عمر طبیعی است.» به «من هم به این بیماری مبتلا می شوم؟» چیزی که به بچه های کوچکتر میگویید این است: «تو مثل سرماخوردگی یا آبله مرغان، ام اس نمی گیری – این بیماری واگیردار نیست.» به بچههای بزرگتر این طور بگویید: «ام اس مسرى نیست، اما برخی افراد دارای ژن هایی هستند که بیشتر از دیگران آنها را مستعد ابتلا به این بیماری میکند. با این حال احتمال آن کم است.»

«آیا من باعث شدم تو مریض بشوی؟» هم به بچه های کوچکتر و هم به بزرگترها این طور بگویید: «نه، شما در بیمار شدن من مقصر نبودید – نه شما و نه هیچ کس دیگر».

مطلب پیشنهادی

مصرف کوکائین یا کوکائین کراک در زنان

    استفاده از داروهای روان گردان / موادغیرقانونی مطالعات متعددی اثرات استفاده از مواد …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *