یافته های بالینی در مورد تومور ویلمیز


یافته های بالینی در مورد  تومور ویلمیز

یافته های بالینی در مورد  تومور ویلمیز 

 
  1. A) علایم و نشانه ها
اغلب فاقد علامت بوده و به طور اتفاقی، توسط مادر یا پزشک در طی معاینات روتین کشف می شود. علایم شایع هنگام بروز تظاهرات شامل درد شکم، بی اشتهایی، تهوع، تب و هماتوری است. شایعترین یافته بالینی، توده شکمی است. در ۲۰٫۶۰٪ بیماران به علت افزایش سطح رنین، هایپرتانسیون دیده می شود.
  1. B) علایم آزمایشگاهی
هماتوری در آنالیز ادراری، آنمی و LFT مختل (بالا بودن ترانس آمینازها) در متاستاز کبدی دیده میشود. C( علایم رادیولوژیک قبلاً IVU|روش استاندارد تشخیص بود ولی امروزه از روش های دیگر استفاده می شود. آنژیوگرافی، تنها در بیماران دچار تومور دوطرفه ویلمز یا کلیه نعل اسبی اندیکاسیون دارد. جهت بررسی وضعیت کلیه ها و گسترش موضعی از CT استفاده میشود. MRI میتواند گسترش به IVC را نشان دھد.تشخیص های افتراقی تمام توده های flank در کودکان از قبیل هیدرونفروز، کلیه کیستیک و نوروبلاستوما جزء تشخیص افتراقی ها قرار میگیرد. مهمترین آن، نوروبلاستوما است. تفاوت آن در این است که نوروبلاستوما اغلب از خط وسط شکم عبور میکند و باعث جابجایی کلیه به سمت پایین و بیرون می شود (drooping lily)، در حالی که نفر وبلاستوماتوده داخل کلیوی بوده و معمولاً خط وسط را قطع نمیکند و به ندرت باعث تغییر در محور کلیه میشود. میزان متاستازها و کلسیفیکاسیون آنها در نوروبلاستوما بیشتر است. نوروبلاستوما همچنین تومور مارکرهای مختلفی مانند VMA و سایر کاتکولآمینها را ترشح میکند.مزوبلاستیک نفروما، یک توده خوش خیم هامارتومی بوده و قبل از عمل، از تومور ویلمز غیرقابل افتراق است. اغلب در دوره نوزادی دیده شده و با پاتولوژی پس از نفرکتومی تشخیص داده می شود. این تومور در بالغین نیز می توان دیده شود.

دیدگاه خود را مطرح فرمایید . وظیفه ماست که به سوالات شما پاسخ دهیم

پاسخ دیدگاه شما ایمیل خواهد شد