معماری
خانه / بیماریهای استخوان مفاصل و ماهیچه ها / آرتریت روماتویید چگونه بیماری است
ارتریت روماتوئید
ارتریت روماتوئید

آرتریت روماتویید چگونه بیماری است

آرتریت روماتویید چگونه بیماری است

آرتریت روماتویید

آرتریت روماتویید (rheumatoid arthritis) نوعی بیماری کلاژن مزمن، التهابی، مخرب و گاهی تغییر شکل دهنده خودایمنی (اتو ایمیون) است که با التهاب متقارن غشاهای سینوویال و افزایش اگزودای سینوویال مشخص می شود و به ضخیم شدگی غشاها و تورم مفاصل میانجامد. معمولاً آرتریت روماتویید در ابتدا در بین ۳۶ تا ۵۰ سالگی تظاهر مییابد و در خانم ها شایع تر از آقایان است.

سیر بیماری متغیر است ولی اکثراً به شکل دوره های دارای شدت و ضعف تظاهر می کند. آرتریت روماتویید در ابتدا با خستگی، ضعف، کاهش اشتها، تب خفیف، کمخونی و افزایش سرعت رسوب گلبولهای قرمز (ESR) تظاهر مییابد. سفتی صبحگاهی، درد یا حساسیت مفصل، تورم حداقل ۲ مفصل، گره های زیرپوستی (موسوم به گره های آرتریتی) که معمولاً در نواحی تحت فشار مانند آرنج ها ایجاد میشوند، تغییرات ساختمانی مفاصل در رادیوگرافی، آزمایش مثبت فاکتورهای روماتویید که اتوآنتی بادی های واکنش  گر با پروتئین F ایمونوگلوبولین.

G هستند در2/3بیماران بزرگسالی، کاهش رسوب موسین از مایع سینوویال و تغییرات بافتی مشخصه بیماری در معاینه آسیب شناسی مایع مزبور، معیارهای تشخیص بیماری را تشکیل میدهند. تعیین آنتی بادی های ضد CCP نیز برای تشخیص آرتریت روماتویید به کار میرود. در فرم های شدیدتر بیماری، تیترهای بالاتر فاکتور روماتویید دیده میشوند. در فرم های مزبور، تظاهرات خارج مفصل مانند گرفتاری قلبی، التهاب عروقی، بیماری ریوی و پروتئین در ادرار وجود دارند. ممکن است ضخیم شدگی غشاهای سینوویال دیده شود.ارتریت روماتویید، همیشه پیشرونده و تغییر شکل دهنده مفصل یا معلول کننده نیست و اکثر بیماران میتوانند شغل خود را ادامه دهند.

درمان آرتریت روماتویید

درمان عبارت است از استراحت کافی، تمرین های حرکتی برای حفظ عملکرد مفصل، داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی، مداخله ارتوپدی به منظور پیشگیری از تغییر شکل ها یا اصلاح آنها، تغذیه صحیح و در صورت لزوم، کاهش آن، معمولاً سالیسیلات ها تجویز می شوند. در صورت عدم بهبود باید از سایر داروهای ضدالتهاب مثل ایندومتاسین، فنیل بوتازون، داروهای ضد مالاریا، املاح طلا یا بعضی داروهای ضد نئوپلاسم استفاده کرد. کورتونها به دلیل دارا بودن عوارض جانبی زیاد و خطرناک باید بااحتیاط مصرف شوند. سایر درمان ها شامل دیاترمی، اولتراسون، مالیدن پارافین گرم، ورزش در داخل آب و گرمای موضعی مفید واقع می شوند. امروزه از داروهای جدیدتر بیولوژیک مانند اینفلیکسیماب و اتان رسپت و آناکینرا استفاده می شود داروهای سیتوتوکسیک مانند سیکلوسپورین و آزاتیوپرین نیز بسیار مفید هستند.

همچنین ببینید

کمردرد

چگونه کمردرد را تشخیص دهیم؟؟

چگونه کمردرد را تشخیص دهیم؟؟ چگونگی تشخیص کمردرد معمولا تشخیص علت زمینه ای کمردرد به …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *