معماری
خانه / بیماریهای دستگاه گوارش دهان و دندان / آیا زخم دهان خطرناک است؟
زخم های دهان
زخم های دهان

آیا زخم دهان خطرناک است؟

آیا زخم دهان خطرناک است؟

اگر دچارزخم دهان شده اید از خوردن ادویه جات، انواع فلفل و پسته ی وحشی خودداری کنید و برای درمان آن روزی چند مرتبه رب انار را در دهان بمالید ویا آب انار را در دهان غرغره کنید.

درمان زخم دهان:

  •  میوه ها ی کاج را نیم کوب کرده و بجوشانید و روزی چند مرتبه آب آن را در دهان غرغره کنید.
  • مازج و گل بابونه ی شیرازی را در هم بکوبید و گه گاهی مقداری از آن را در دهان نگهدارید.
  •  مقداری ترخون را در دهان خوب بجوید. هر با پوست سببر گردو را با عسل مخلوط کرده و روزی سه بار در دهان بگیرید و بعد از دهان خارج کنید.
  •  بزر البنج، بالنگو، تخم هندوانه، تخم خیار، (تخم کدو و تخم گرمک را با پوست هایشان)، تخم خرفه، تخم کاهو، تخم کاسنی، تخم گشنیز و دانه های کوکنار را از هر کدام ۳ مثقال مخلوط کرده و بکوبید و پس از نرم شدن هر صبح، ظهر و شب هر مرتبه ۱ قاشق از آن را در یک لیوان آب جوش مخلوط کنید و پس از آنکه خوب هم زدید آب آن را صاف و سرد کرده و کمی در دهان نگه دارید، بعد بخورید
  • تخم خرفه، تخم گشنیز، گل ارمنی، بلوط، فوفل، مازج، گلنار فارسی و تباشیر هندی را مخلوط کرده و بسیار نرم بسایید. روزی چند مرتبه هر بار یک قاشق شربت خوری از آن را در دهان بریزید و نگهدارید.
  •  چند بار در روز آب کرفس تازه را در دهان مزمزه کنید
  •  لعاب اسپرزه را چندین مرتبه در طول روز دردهان غرغره کنید و بعد بخورید.
  • بسیاری از مردم گاه دچار زخم های دهانی می شوند که اغلب هم دردناک هستند مطلب زیر به طور خلاصه به بحث در مورد این زخم ها می پردازد.

    ● علت های شایع ایجاد زخم ها در دهان چیست؟

    شایع ترین علت زخم های دهانی، صدمه های فیزیکی است. به سادگی، گاز گرفتن گونه یا زبان و لب هنگام غذا خوردن، تیزی یک دندان، ضربه ناشی از مسواک زدن محکم یا دندان های مصنوعی که در دهان لق می خورند، می توانند بافت دهان را زخم کنند. این زخم ها به زخم های ناشی از ضربه معروفند. عوامل دیگری نیز ممکن است در دهان زخم ایجاد کنند مثلاً سوختگی ناشی از غذای داغ، زخم های ناشی از برفک های دهانی، تبخال های دهانی (داخل دهان)، عکس العمل به بعضی داروها مثل داروهای شیمی درمانی، سیفیلیس، ایدز، دیابت یا سرطان اما اگر در دهان خود زخم های زیادی دارید که مرتباً خوب می شوند و دوباره عود می کنند، به «آفت» فکر کنید.

    ● علامت آفت چیست؟

    آفت بیماری شایعی است که به صورت عودکننده در دهان ایجاد می شوند. در واقع آفت بسیار شایع تر از آن چیزی است که حدس می زنید. یک پنجم افراد بالغ به آفت دچار می شوند. زبان، کف دهان و لثه ها ممکن است دچار آفت شود. زخم های آفتی معمولاً دایره ای شکل هستند که کف آنها سفید رنگ و لبه زخم نامنظم است. ممکن است چند آفت در کنار هم قرار بگیرند و به صورت خوشه ای دیده شوند. آفت های کوچک معمولاً در سه تا شش روز برطرف می شوند اما آفت های بزرگ ممکن است حتی تا ۱۰ هفته در دهان باقی بمانند. اگر آفتی در کنار لوزه ها و حلق قرار بگیرد، خوردن و بلعیدن را بسیار مشکل و دردناک می کند. دلیل خاصی برای ایجاد آفت یافته نشده اما تغییرات هورمونی و استرس و بیماری ها از جمله بیماری های عفونی ممکن است زمینه را برای ایجاد آفت فراهم کنند.

    ● زخم های دهانی چگونه درمان می شوند؟

    برای درمان یک زخم دهانی باید علت آن را بدانیم. بعضی وقت ها درمان بسیار ساده و در حد رفع تیزی یک دندان یا پرکردگی یا ترمیم دندان مصنوعی است اما اگر علت زخم ها شناخته شده نباشد، درمان آن نیز مشکل تر خواهد شد. مثلاً آفت درمان پذیر نیست اما برای کم کردن سوزش آن می توان از دهان شویه ها و پمادهای بی حس کننده استفاده کرد./

    ● مدتی است که در دهانم زخم وجود دارد. چه باید بکنم؟

    اگر زخمی بیش از دو هفته در دهان بماند و بهبود پیدا نکند حتماً باید درباره آن با دندانپزشک یا پزشک خود مشورت کنید. دندانپزشک ممکن است راه هایی را برای درمان آن پیشنهاد کند و در صورتی که زخم خوب نشد به اقدامات احتیاطی بیشتری مثل انجام بیوپسی، تست های خونی و ارجاع به متخصص نیاز است. زخم هایی را که بیش از دو تا سه هفته در دهان شما وجود دارند و خوب نشد ه اند، سرسری نگیرید. ممکن است عوامل مختلفی در ایجاد آن موثر باشد که یکی از آنها سرطان های دهان است. بنابراین حتماً جریان را پیگیری کنید. بسیاری از زخم های عودکننده دهان نیز ممکن است نشانگر مشکلات عمومی بدن مثل بیماری های خاص یا کمبود ویتامین ها باشند. کم خونی ها و مشکلات گوارشی هم ممکن است علت ایجاد زخم های دهانی باشند.

همچنین ببینید

پوسیدگی دندان

عوامل پوسیدگی دندان چیست؟قسمت اول

عوامل پوسیدگی دندان چیست؟ پوسیدگی دندان و عوامل آن  باهر بار خوردن غذا، قطعات کوچکی …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *