معماری
مرض قند
مرض قند

از مرض قند چه میدانید؟!

  • درمان اصلی دیابت نوع ۱، حتی در مراحل اولیه، تجویز انسولین همراه با پایش دقیق میزان قند خون با استفاده از مانیتورهای آزمایش خون است. بدون استفاده از انسولین، غالباً «کتواسیدوز دیابتی» روی می دهد که منجر به اغماو مرگ بیمار می شود.

دیابت شیرین نوع ۲ در اثر مقاومت بدن به انسولین یا کاهش حساسیت به انسولین، همراه با کاهش نسبی و گاهی مطلق ترشح انسولین ایجاد می شود. اختلال در واکنش پذیری بافت های بدن نسبت به انسولین، گیرنده های انسولین واقع در غشای سلولی ها را درگیر میسازد. با این حال نقیصه اختصاصی ایجاد کننده بیماری مشخص نیست. دیابت های شیرین ناشی از وجود نقیصه اختصاصی به طور جداگانه تقسیم بندی می شوند. معمولاً دیابت نوع ۲ با مقاومت به انسولین شروع میشود که در آن، چربی، عضله و سلول های کبدی، انسولین را به طور صحیح مصرف نمی کنند. در مرحله زودرس دیابت نوع ۲، ناهنجاری اصلی، کاهش حساسیت به انسولین است که با افزایش مقدار انسولین در خون مشخص می شود. در این مرحله میتوان ازدیاد قند خون را با اقدامات و داروهایی که حساسیت به انسولین را بهبود میبخشند یا تولید گلوکز به وسیله کبد را کاهش میدهند اصلاح نمود. با پیشرفت بیماری، اختلال ترشح انسولین بدتر میشود و اغلب جایگزینی انسولین ضرورت پیدا می کند. اگرچه میزان بروز دیابت نوع ۱ و ۲ در سراسر جهان رو به افزایش است انتظار میرود سرعت افزایش دیابت نوع ۲ در آینده بیشتر شود زیرا چاقی در حال افزایش و میزان فعالیت بدنی رو به کاهش است. فرضیه های متعددی به عنوان علل و مکانیسم ایجاد دیابت نوع ۲ ذکر شده اند. چاقی مرکزی بدن (چربی تجمع یافته در دور کمر در ارتباط با اعضای شکمی ولی نه چربی زیرجلدی) از عوامل مستعد کننده افراد به مقاومت در برابر انسولین ذکر شده است.ممکن است وجود دیابت نوع ۲ به دلیل خفیف بودن یا موجود نبودن نشانه های بیماری و یا تک گیر بودن آنها مورد توجه قرار نگیرد. همچنین به این علت که معمولاً دوره های کتو اسیدوزی وجود ندارند، ممکن است بیماری سالها تشخیص داده نشود. البته عوارض شدید و درازمدت ممکن است در دیابت نوع ۲ تشخیص داده نشده روی دهند که از جمله آنها باید از نارسایی کلیه ناشی از نفروپاتی دیابتی، بیماری عروقی (شامل بیماری سرخرگ کرونر)، آسیب بینایی ناشی از بیماری شبکیه ای (رتینوپاتی)، از دست رفتن حس یا درد در اثر بیماری عصبی (نوروپاتی)، آسیب کبدی ناشی از استئا توهپاتیت غیرالکلی و نارسایی قلبی حاصل از عضله قلب (کاردیومیوپاتی) نام برد. سمولاً دیابت نوع ۲ در ابتدا با افزایش فعالیت بدنی، کاهش مصرف کربوهیدرات و کاهش دادن وزن درمان می شود. این اقدامات می توانند حساسیت به انسولین را حتی در صورت خفیف بودن کاهش وزن (به عنوان مثال حدود ۵ کیلوگرم) به خصوص اگر از طریق کم کردن رسوب چربی شکم باشد بهبود بخشند. گاهی کنترل رضایت بخش میزان گلوکز تنها با همین اقدامات امکان پذیر است. با این حال تمایل زمینه ای نسبت به مقاومت انسولین باقی میماند و از این رو باید رژیم غذایی، ورزش و کاهش وزن ادامه یابد. سمولاً گام بعدی، درمان با داروهای ضد دیابت خوراکی است. معمولاً در ابتدا، تولید انسولین تنها به طور متوسط در دیابت نوع ۲ مختل می شود و از این رو میتوان از داروهای خوراکی ضد دیابت که اغلب به صورت ترکیبات مختلف به کار می روند برای بهبود تولید انسولین، تنظیم آزاد شدن نامتناسب گلوکز به وسیله کبد و کاهش نسبی مقاومت اولین و کاهش چشمگیر مقاومت انسولین استفاده کرد

ادامه بیماری دیابت شیرین (مرض قند) چیست قسمت سوم

همچنین ببینید

کلم

با کلم شیمی درمانی کنید..!!

با کلم شیمی درمانی کنید..!! هورمون استروژن یکی از عوامل شناخته شدهٔ محرل سرطان پستان” …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *