معماری
خانه / دمنوش های گیاهی شفابخش / با دمنوش میوه به از بیماری های قلبی جلوگیری کنید…
دمنوش به لیمو
دمنوش به لیمو

با دمنوش میوه به از بیماری های قلبی جلوگیری کنید…

با دمنوش میوه به از بیماری های قلبی جلوگیری کنید…

دمنوش میوه به:

یکی دیگر از گیاهان دارویی که امروز به معرفی ان می پردازیم گیاه دارویی دمنوش میوه ی به است .

دمنوش میوه به درخت کوچکی است که ارتفاع آن تا ۵ متر میرسد. برگها ساده، به طول تا یازدهسانتیمتر و ناهموار هستند. رنگ ساقه مایل به کبود است. گلهای زیبای گیاه، درشت، سفید یاسفید مایل به صورتی و دارای پنج گلبرگ می باشند. میوه به تقریبا کروی، درشت و پوشیده از کرک فراوان است و درون آن تعدادی دانه های قهوه ای رنگ و لعاب دار وجود دارد. پس از رسیدن کامل و زردرنگ می شود و بویی معطر و مطبوع و طعمی شیرین و گاهی ترش و گس دارد. قسمتهای مورد استفاده درخت به، میوه، دانه و برگ آن است.

طبیعت (مزاج): معتدل (کمی گرم و تر)

خواص و کاربرد درمانی دمنوش میوه به:

۱- درمان اختلالات گوارشی معده

۲- درمان اسهال و ضد اسهال خونی

درمان گیاهی قابض

3- قابض

۴- نرم کننده

۵- آرامبخش

۶- درمان عفونتهای گلو

۷- درمان سرمازدگی

۸- درمان التهاب مجاری تنفسی، سرفه

درمان گیاهی استفراغ

۹- درمان استفراغ

۱۰- کاهش دهنده ترشحات بزاق

۱۱- درمان خونریزی های رحمی و بواسیر

۱۲- درمان ترشحات واژن (زنانه)

۱۳- درمان ورم حاد روده

درمان گیاهی تقویت قلب

۱۴- تقویت قلب

۱۵- شادی افزا و فرح آور

۱۶- جهت درمان خونریزی داخلی مؤثر است

درمان گیاهی ادرار آور

۱۷- ادرار آور

۱۸- خنک کننده و نیروبخش و ضد اثرات الکل میباشد

۱۹- پوست به قابض و برای درمان زخم ها مفید است

۲۰- برگ آن حاوی تانن و پکتن میباشد که برای سیستم گردش خون و کاهش پرفشاری خون مفید میباشد

۲۱- آب به برای درمان زخم های دهانی، لثه،و گلو سودمند است

۲۲- لعاب به دانه خشکی دهان و زبان را برطرف می کند

۲۳- میوه به، خواص ضدمیکروبی و ضد زخمهای داخلی قوی و دارای خواص آنتی اکسیدانی مؤثر است و از ابتلا به سرطان و بیماری های قلبی جلوگیری کرده و به ارتقای سلامتی کمک  می کند

نکات مهم در مورد دمنوش میوه به

۱- مصرف به خام را توصیه نمی کنم بهتر است به صورت پخته مورد مصرف قرار گیرد.

۲- برای درمان اسهال مزمن و یا احتباس ادرار، به رسیده را در خاکستر داغ کباب کنید و به عنوان یک داروی شفابخش در اختیار بیمار قرار دهید.

۳- خوردن میوه خام به قابض بوده و نارس آن موجب انقباض عروق میگردد. لذا از خوردن آن باید خودداری شود.

در مخزن الادویه درباره به چنین آمده:

4- به شیرین طبیعت آن معتدل در سردی و گرمی است و گویند کمی به گرمی و تری است.

۵- به ترش طبیعت سرد و خشک دارد در تقویت معده قوی تر از شیرین آن است.

۹- به میخوش طبیعت آن معتدل (در سردی و گرمی) و خشک است.

۷- به را شسته و به صورت برش های نازک و کوچک درآورده، سپس آن را در یک سینی گذاشته تا خشک شود پس از خشک شدن آن را کمی تفت داده و در دمنوش مصرف کنید.

شیر به: ۵۰ گرم میوه به را خرد نموده، به آن ۵۰ گرم عسل یا شکر قهوه ای و سپس یکلیتر آب بیفزایید و مخلوط را جوشانده تا حجم آن نصف شود.

لعاب دانه به: حدود ۵ گرم دانه به را در صد میلی لیتر آب ریخته و کم کم میجوشانیم تابه صورت محلول سفت (ژله) درآید.

نحوه آماده سازی و مصرف دمنوش میوه به

روش اول: ۲۵ تا ۳۰ گرم برگ تازه یا خشک را در یک لیتر آب جوش دم کنید. از صافی بگذرانید. سه بار در روز بنوشید. بار سوم پیش از خواب بنوشید این دم کرده برای رفع سرفه شفابخش است. همراه عرق بهار نارنج خواب را آسان می کند.

روش دوم: مقدار یک قاشق مرباخوری از به خشک را با ۴ فنجان ابجوش در یک قوری ریخته و به مدت ۱۰ دقیقه دم کرده و میل کنید.

این دمنوش را میتوانید با طعم های مختلف مانند گل محمدی، هل،بهار نارنج، دارچین و بیدمشک تجربه کنید.

نظریه دانشمندان طب قدیم ایران در مورد دمنوش میوه به

دیدگاه حکیم ابوعلی سینا: سرد و خشک است، به برشته نفعش بیشتر است، به و گل به و روغن به قبضند. به شیرین کمتر قبض است. به دانه قبض نیست و ملین است. به دانه از جریان مواد زائد به درون جلوگیری می نماید. به عموما توانبخش است. بازدارنده عرق است. روغن به داروی ترکهای ناشی از سرما است. روغن به در علاج قرحه پلید مفید است. زیاد خوردن به درد اعصاب به دنبال دارد. کفیده اش (برشته) را بر آماس گرم چشم گذارند سودمند است. افشره به در علاج نفس بلندی، برنشیت، خون برآوردن مفید است. به دانه، زبری گلو را برطرف می کند. قصبته الریه را نرمش دهد. لعاب به نیز خشکی قصبهٔ الریه را تر گرداند. ازاستفراغ جلوگیری میکند. خمار را می زداید. تشنگی را تسکین دهد. اگر کسی معده اش برای پذیرش زائده (فضول ها) آمادگی دارد از خوردن به که معده را قوی گرداند فایده بیند. کسانی که به کلی اشتها را از دستداده اند شربت به بخورند، بسیار مفید است. به کال تقویت معد کند و مانع استفراغ بلغمی است. بول را ریزش دهد. به را با عسل بپزند بیشتر بولی را ریزش دهد. اما ممکن است به جای قبوضیات، اسهال نماید. گاهی سبب قولنج و درد و پیچشی روده شود. به در علاج دیزانتری خوب است. خونریزی حیض را بند آورد. افشره به یا روغن به را در ذکر چکانند سوزش مجرای بول را شفابخشد روغن به به نفع گرده و آبدان است. اگر بر غذا به خوردند اسهال دهد و اگر زیاد بخورند خوراک را قبل از هضم شدن بیرون ریزد با آب پز به حقنه کنند برآمدگیهای پیری (باسن) وزهدان برطرف شود.

دیدگاه طبیب ایرانی محمد زکریای رازی: معده و کبد را بسیار تقویت می کند. برای گرم مزاجان و محرورین و همچنان برای کسانی که شتهایشان به غذا اندک نقصانی دارد و اشخاصی که طبیعت صفراوی دارند مفید است. ولی نفخ را از بین نمی برد و در معده زیاد توقفمی نماید. و از این جهت برای امزجه سرد و کسانی که به بدنشان بادسرد عارض می شود پرهیز از آن لازم است. و بر روی آن نباید آب سردبنوشند و نیز روی آن غذای ترش بخورند. برای اصلاح نفخ و توقف طولانی آن در معده بهتر است چند انگشت عسل میل نمایند. و یا پس از خوردن آن مقداری سرکه تند بنوشند و کسی که بعد از خوردن آن احساس سردی در اعصاب نمود باید موضع را با روغن هایی که مفید است مالش دهند.

همچنین ببینید

سرکه انگبین

با طرز تهیه سرکه انگبین در طب سنتی آشنا شوید…

با طرز تهیه سرکه انگبین در طب سنتی آشنا شوید… سرکه انگبین انگبین مواد شیرینی …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *