معماری
بیماری صرع
بیماری صرع

بیماری صرع چیست؟!

بیماری صرع چیست؟!

(epilepSy) نوعی بیماری است که در آن، اختلالات فعالیت الکتریکی طبیعی مغز موجب بروز حمله های تشنج عود کننده یا دوره های کوتاه مدتی از تغییر هوشیاری می شود.

حمله تشنجی (Seizure) یا حمله ناگهانی، رویدادی ناگهانی است که در اثر تخلیه های غیرطبیعی، بیش از حد و هماهنگ مجموعه ای ازنورون های دستگاه عصبی مرکزی به وجود می آید. تظاهرات این فعالیت غیرطبیعی دستگاه عصبی مرکزی، برحسب توزیع تخلیه ها میتوانند از فعالیت تشنج چشم گیر تا پدیده تجربی که به آسانی به وسیله مشاهده کننده قابل تشخیص نیست متغیر باشند.

حدود ۴۰ نوع مختلف حمله صرعی وجود دارد.

از هر ۱۰ مورد بیماری صرع، در ۶ مورد، علت زمینه  مشخص وجود ندارد.

صرع بیماری روانی نیست. صرع ممکن است پس از آسیب یا تخریب مغز در اثر عفونت، سکته مغزی، تومور مغزی یا ایجاد بافت جوشگاهی (اسکار) ناشی از ضربه به سر روی دهد.

استعداد نسبت به صرع ممکن است به صورت فامیلی موجود باشد.

صرع، شایع ترین اختلال جدی عصبی است که در تمام سنین روی می دهد. البته احتمال بروز آن در اوایل دوران کودکی و پس از ۶۵ سالگی بیشتر است. عوامل برانگیزاننده حمله صرعی عبارتند از: مصرف الکل، تب، استرس، نور دستگاه های رقص نور، نور مانیتور کامپیوتر و بازی های کامپیوتری، موسیقی، خستگی، مطالعه، ریختن آب گرم بر روی سر، ازدیاد تهویه و ازدیاد دمای بدن در اثر آفتاب زدگی،

معمولاً صرع کنترل میشود ولی به طور کامل به وسیله دارو درمان پذیر نیست. در موارد دشوار، جراحی توصیه می شود. همه علایم صرع در تمام مدت عمر ادامه نمی یابند و بعضی از آنها فقط محدود به مراحل خاص از دوران کودکی هستند.

مراجعه به پزشک در موارد زیر ضروری است:

اگر حمله تشنج بیش از ۵ دقیقه به طول بیانجامد. اگر حمله تشنج به آهستگی بهبود بیابد. چنانچه حمله دوم بلافاصله بعد از حمله اول روی دهد.

در صورتی که بیمار، باردار یا مبتلا به دیابت است.

چنانچه حملات از نظر تعداد دفعات و شدت دچار تغییر شده اند. چنانچه نحوه احساس بیمار در طول حملات و پس از آن تغییر کرده اند. چنانچه قبل از شروع حمله، سردرد ناگهانی و شدید یا سایر علایم و نشانه های سکته مغزی، مانند ضعف یا کرختی یک طرف بدن، کاهش بینایی، گیجی، یا مشکلات هماهنگی بدن یا اختلالات تکلمی وجود داشته باشند

اگر فردی را مشاهده کردید که دچار حمله تشنج شده است ابتدا بلافاصله امداد پزشکی درخواست کنید و سپس اقدامات زیر را به عمل آورید: به آرامی، بیمار را به یک طرف بچرخانید (وضعیت ریکاوری) و شیء نرمی (مثل بالش یا پتو) را در زیر سر او قراردهید و یقه پیراهن یا دستمال گردن وی را باز کنید.

انگشتان خود یا شی دیگری را در دهان بیمار قرار ندهید. این کار، تنها موجب گاز گرفتگی انگشتان شما و آسیب دندان ها و زبان بیمار می شود. سعی نکنید تا جلوی تشنج کردن بیمار را بگیرید و یا با فریاد زدن یا تکان دادن بدن بیمار، او را بیدار کنید. اگر بیمار در حال حرکت کردن است، اشیا خطرناک را از او دور نمایید. به دنبال دستبند، بازوبند یا گردن بند هشدار دهنده در نزد بیمار بگردید. بر روی این وسایل آدرس یا شماره تلفن فردی که باید در موقعیت اضطراری به او مراجعه نمود و داروهایی که باید بیمار در زمان حمله مصرف کند نوشته نشده اند تا زمان رسیدن امداد پزشکی نزد بیمار بمانید.

همچنین ببینید

حملات قلبی

هنگام حملات قلبی چه باید کرد؟

هنگام حملات قلبی چه باید کرد؟ حملات قلبی  روز را با شادی و نشاط آغاز …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *