معماری
خانه / مغز و سیستم اعصاب / بیماری میگرن چیست؟
میگرن
میگرن

بیماری میگرن چیست؟

بیماری میگرن چیست؟

میگرن

میگرن (Migraine) واژهای به معنی «همی کرانیون» (مرکب از همی؛hemi به معنی «نیمه» و «کرانیون: Kranion» به معنی «جمجمه» است.

میگرن، نوعی سردرد شدید است که میتواند تأثیر قابل ملاحظه  بر زندگی روزمره فرد اعمال نماید. ۱۷ ٪ از افراد مؤنث و ۶٪ از افراد مذکر مبتلا به میگرن هستند؛ البته این آمار تا حدودی متغیر است. حملات میگرن از ۴ تا ۷۲ ساعت طول میکشند.

معمولاً در بین حملات، علایمی وجود ندارد.

سردرد میگرن حداقل دارای ۲ مورد از ۴ ویژگی زیر است:

الف. یک طرفه است.ب. ضربان دار است. پ. متوسط تا شدید است.ت. با فعالیت های معمولی تشدید می شود.

علایم همراه عبارتند از: الف. ترس از نور (حساسیت زیاد نسبت به نور؛ «فتوفوبی» ب. ترس از صدا (حساسیت زیاد نسبت به سروصدا؛ «فونوفوبی»پ. تهوع و استفراغ

میگرن ممکن است به صورت «کلاسیک» که به آن «میگرن همراه با پیش درآمد «یا میگرن همراه با «أرا» Aura) هم گفته میشود و یا به شکل میگرن شایع» (میگرن بدون پیش درآمد) باشد و یا به صورت ترکیبی از هر دو نوع دیده شود. تقریباً ۷۰٪ افراد مبتلا به میگرن کلاسیک دچار میگرن شایع هم می شوند. • حدود ۱٪ افراد مبتلا به میگرن دارای حملات پیش درآمد هستند ولی دچارسردرد نمیشوند.  ممکن است گاهی یک نیمه  سر و در حمله  دیگر، نیمه  دیگر سر دچار درد شود. همچنین شدت سردرد متغیر است و ممکن است از سردرد مبهم و آزاردهنده تا سردردکوبنده و غیرقابل تحمل تفاوت نماید. • تهوع در اکثر سردردها میگرنی وجود دارد و حدود ۲۵٪ بیماران دچار استفراغ می شوند. اسهال در تعداد کمی از افراد مبتلا به میگرن وجود دارد. به حدود ۱۰٪ افراد مبتلا به میگرن در ساعت قبل از شروع سردرد دچار علایم «پیش درآمد» (ارا؛Aura) میشوند که غالباً شامل تغییرات بینایی، مانند مشاهده خطوط زیگزاگ یا اسکوتوم (هاله) در جلوی چشم است ولی انواعی از نشانه های دیگر نیز ممکن است موجود باشند. این نشانه ها عبارتند از: گیجی، کرختی و «سالاد کلمات» (به کار بردن مخلوطی از کلمات). • حدود ۴۰ درصد بیماران از علایم پیش درآمد مبهم تری شکایت دارند که ممکن است بیشتر طول بکشند. در یک یا دو روز قبل از حمله ممکن است علایم اولیه (پرودرومال ؛ Prodromal) مانند عطش شدید و خستگی، خمیازه، سفتی گردن، حساسیت به نور و صدا، تحریک پذیری و تمایل به خوردن غذاهای شیرین وجود داشته باشند. چنانچه در این مرحله از درمان های ساده استفاده شود ممکن است حمله میگرن روی ندهد.

عوامل برانگیزاننده میگرن عبارتند از: خستگی، هیجان و استرس (مانند عصبانیت)، گرسنگی (کاهش قند خون)، کشیدن سیگار، بوهای قوی (مثل بوی عطر یا رنگ)، خواب خیلی زیاد  یا خیلی کم، تغییرات آب و هوا و نورهای شدید و جرقه زننده همگی از عوامل محیطی برانگیزاننده میگرن هستند. برخی از پزشکان نحوه زندگی، اضطراب، نگرانی، هیجان و افسردگی را از عوامل برانگیزاننده میگرن نمیدانند

الکل (به ویژه شراب قرمز)، شیرین کننده های مصنوعی، کافئین، شکلات، لبنیات، ترشیجات، میوه ها، پنیر عمل آوری شده، مونوسدیم گلوتامات، نیترات ها (مثلاً نیترات موجود در گوشت نمک سود شده)، شکر، سولفیت ها، سبزیجات و مخمره البته گروهی کافئین را که اثر تنگ کنندگی عروق خونی دارد نه تنها برانگیزاننده میگرن نمیدانند بلکه اعتقاد دارند ممکن است موجب بهبود میگرن شود

درمان میگرن

عوامل برانگیزانده سردردهای میگرنی خود را بشناسید. برای این کار، موارد زیر را یادداشت کنید:

زمان بروز سردردها-شدت سردرد- علایم اضافی- پیش از شروع سردرد چه چیزی خورده اید.

وضعیت خواب- سیکل های قاعدگی- هر عاملی احتمالی دیگر

حتی در صورت موجود نبودن عامل برانگیزاننده مشخص، سعی کنید برنامه ورزشی منظم و خواب مرتبی داشته باشد.

سیگار نکشید.

از خوردن کافئین (مثلاً از طریق قهوه یا چای) و الکل خوداری کنید. در بعضی از بیماران بیوفیدبک و خود هیپنوتیزم مؤثر است و تعداد حملات میگرن را کاهش میدهد. از بعضی داروها در زمان بروز اولین نشانه حمله میگرنی که به زودی فرا میرسد استفاده می شود. در میگرن همراه با را، زمان مصرف این داروها، به طور معمول، وقتی است که اختلالات بینایی ایجاد می شوند. این داروها به طور مؤثر حمله میگرن را متوقف می کنند و از پیشرفت سایر نشانه های میگرن پیشگیری می نمایند یا شدت حمله را کاهش میدهند. بسیاری از این داروها موجب تنگی رگهای خونی می شوند و نمیتوان آنها را در مواردی که احتمال حمله قلبی یا بعضی اختلالات دیگر وجود دارد تجویز نمود.

این داروها عبارتند از:

ترکیبات ارگوتامین (مثل 45 – DHE)

داروهای همسان (آگونیست؛Agonist) سروتونین / تریپتان ها، مثل سوماتریپتان

ایزومتپتن (ISometheptene)

این داروها به شکل های مختلف از جمله اسپری بینی یا آمپول در دسترسی قرار دارند.

داروهایی که برای درمان علایم میگرن به کار می روند و به صورت منفرد یا همراه با داروهای دیگر تجویز میشوند میتوانند درد، تهوع یا ناراحتی روانی ناشی از میگرن را کاهش دهند. داروهای این گروه عبارتند از:

داروهای ضد استفراغ، مانند پروکلر پرازین

داروهای تسکین دهنده، مثلی بوتالبیتال

داروهای ضدالتهاب غیر استروییدی مثل ایبوپروفن

مسکن های مخدر، مثل مپریدین

 

 

همچنین ببینید

کنترل حملات مغزي

حملات مغزى را چگونه کنترل کنیم؟!

حملات مغزى را چگونه کنترل کنیم؟! کنترل حملات مغزى توجه ادامه نکات ضروری دیگر اشاره …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *