معماری
خانه / بیماری های قلب و دستگاه گردش خون / بیماری های رگ های کرونر قلب چگونه است؟
بیماری های رگ های کرونر
بیماری های رگ های کرونر

بیماری های رگ های کرونر قلب چگونه است؟

بیماری های رگ های کرونر قلب چگونه است؟

بیماری های عروقی کرونر در اکثر کشورهای صنعتی، نخستین علت مرگ را تشکیل میدهند. علاوه براین بیماریهای مزبور با عوارض قابل ملاحظه و ناتوانی همراه هستند. طیف بالینی این بیماری ها از کم خونی (ایسکمی) بدون سر و صدا و بدون علامت تا آنژین صدری پایدار مزمن، آنژین صدری ناپایدار، انفارکتوس حاد میوکارد (عضله قلب)، بیماری ایسکمیک عضله قلب (کاردیومیوپاتی ایسکمیک) و مرگ ناگهانی قلبی متغیر است. در چند دهه اخیر در اثر استفاده از روش های درمان دارویی جدیدتر و نیز روش های مداخله ای و جراحی جدید، به تدریج میزان مرگ و میر ناشی از این بیماری ها کاهش یافته است. با این حال حدود ۹۰۰/۰۰۰ نفر در هر سال در ایالات متحده دچار انفارکتوس قلبی می شوند که حدود ۲۲۵۰۰۰ نفر از این تعداد فوت می شوند که علت مرگ اکثر این بیماران، بی نظمی یا نارسایی قلب

است.سایر عوامل خطر قابل تعدیل بیماری عروق کرونر عبارتند از: افزایش چربی خون (هیپرلیپیدمی)، پرفشاری خون (فشار خون بالا)، مرض قند (دیابت شیرین) عدم تحمل گلوکز و سیگار کشیدن

سایر عوامل خطر عبارتنداز: چاقی، عدم فعالیت فیزیکی، بالا بودن میزان هوموسیستئین خون، بالا بودن لیپوپروتئین A افزایش میزان فیبرینوژن و کاهش فعالیت فیبرینولیتیک (افزایش عامل بازدارنده فعال کننده پلاسمینوژن).

افزایش تری گلیسرید نیز از عوامل خطر قابل تعدیل بیماری عروق کرونر به ویژه در زنان است. از سوی دیگر لیپوپروتئین های با تراکم بالا (HDL) نقش محافظتی در برابر بیماری عروق کرونر دارند و موجب کاهش احتمال بروز آنها می شوند. پرفشاری خون که به بالاتر بودن فشار سیستولیک از ۱۴۰ میلی متر جیوه یا بالاتر بودن فشار دیاستولیک از ۹۰ میلی متر جیوه گفته میشود به طور قابل ملاحظه ای خطر بروز بیماری آترواسکلروتیک قلب را افزایش میدهد. دیابت قندی به طور واضح خطر بروز بیماری عروق کرونر و مرگ و میر ناشی از آن را افزایش میدهد. کشیدن سیگار بر وضعیت چربی خون، عوامل انعقادی و عملکرد پلاکت تأثیر منفی دارد و خطر بیماری عروق کرونر را به میزان ۲ تا ۳ برابر افزایش میدهد. کاهش قابل اندازه گیری در میزان بروز انفارکتوس میوکارد ۱۲ ماه پس از قطع استعمال دخانیات روی میدهد. انجام ندادن تمرینات منظم ورزشی، پرفشاری خون و داشتن اضافه وزن و به ویژه چاقی شکم احتمال ایجاد سختی سرخرگی را افزایش میدهند. مصرف داروهای دارای استروژن در سنین بعد از یائسگی موجب کاهش احتمالی ایجاد تصلب شرابین در خانمها می شود.برای پیشگیری از تصلب شرایین باید به وسیله رعایت رژیم غذایی و انجام ورزش منظم، نکشیدن سیگار و کاهش کلسترول خون مبادرت به این کار کرد. ممکن است پزشک با تجویز آسپیرین احتمال ایجاد لخته خون در سرخرگ آسیب دیده را کاهش دهد. در صورت وجود عوارض شدید سرخرگ کرونر ممکن است آنژیوپلاستی کرونر و بای پس عروق مزبور (قرار دادن رگ قسمت دیگری از بدن به جای عروقی دچار انسداد) انجام شود.

همچنین ببینید

حملات قلبی

هنگام حملات قلبی چه باید کرد؟

هنگام حملات قلبی چه باید کرد؟  حملات قلبی به توصیه وی، بدون خجالت از این …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *