معماری
خانه / بیماری و عوامل ایجاد کننده / دانستنی ها در مورد تشنج کودکان
تشنج در کودکان
تشنج در کودکان

دانستنی ها در مورد تشنج کودکان

 دانستنی ها در مورد تشنج کودکان

تشنج

تشنج عبارت است از بی هوشی به صورت حمله  ناگهانی که به علت واکنش غیر طبیعی مغز رخ می دهد. در طی تشنج، کودک هوشیاری خود را از دست می دهد و به مدت چند ثانیه نفس در سینه اش حبس می شود. عضلاتش سفت و منقبض می شوند، سپس برای چند دقیقه دست و پاهایش شل و صاف می شود. ممکن است کودک در ابتدای حمله تشنج جیغ بزند یا ممکن است ادرار یا مدفوع دفع کند. پس از خاتمه  حمله تشنج کودک حالت گیجی دارد و ممکن است به خواب احتیاج داشته باشد.

 شایعترین دلیل تشنج، تب بالا به همراه عفونت ویروسی مانند آنفلوآنزا است. این نوع تشنج به تشنج تب آلود معروف است و معمولاً بین ۶ ماهگی تا ۶ سالگی اتفاق میافتد. گاهی ممکن است زمینه تشنج ناشی از تب در افراد خانواده (به طور ارثی) وجود داشته باشد.

گاهی اوقات بیماریهایی از قبیل مننژیت (التهاب پرده های مغز) و آنسفالیت (ورم مغز) ممکن است موجب بروز تشنج شوند.

 ندرتاً ناهنجاریهایی در ترکیب شیمیایی خون، از قبیل پایین آمدن گلوکز در مبتلایان به دیابت نیز ممکن است موجب تشنج شود و در مواردی نیز دلیل خاصی برای تشنج یافت نمی شود. صرع (اپی لپسی) یکی دیگر از دلایل وقوع تشنج می باشد.

عوارض تشنج

تشنج موحب ترس و وحشت می شود و عوارضی نیز دارد، ولی تهدیدی برای زندگی به شمار نمی آید، با این حال باید با جدیت و سریع درمان شود.

علایم احتمالی

  • بالا رفتن سریع و ناگهانی درجه حرارت بدن
  • جیغ زدن و از دست دادن هوشیاری
  • سفتی عضلات صورت و حبس شدن نفس
  • حرکات تشنجی دست و پا
  • خروج ادرار و یا مدفوع
  • گیجی و خواب الودگی

درمان تشنج

۱) به محض این که احساس کردید، کودک هوشیاری اش را از دست می دهد و احتمال بروز حمله تشنج وجود دارد اطراف او را از وسایل اضافی خلوت کنید تا در حین حمله  تشنج دچار آسیب نشود. کودک را طوری روی زانویتان بگذارید که صورت او پایینتر از حد معمولی قرار گیرد و زبانش با افتادن به عقب، مجاری تنفسی را مسدود نکتند

۲) حتی یک دقیقه هم در حال تشنج فرزندتان را تنها نگذارید.

۳) سعی نکنید دست و پای او را از حالت انقباض و سفتی خارج کنید، با این کار به او صدمه میزنید.

۴) هیچ نوع غذا یا دارویی را در دهان او نریزید و در صورتی که دندان هایش به هم قفل شده اند، سعی نکنید آنها را از هم باز کنید.

۵) به محض این که حمله تشنج خاتمه یافت، کودک را به پهلو نگه دارید یا به پهلو بخوابانید تا بزاق (آب دهان) او به داخل گلویش نپرد و این حالت مانع از این شود که زبانش به سمت گلویش برگردد و مجاری تنفسی اش را مسدود کند.

فوراً به پزشک مراجعه کنید. اگر فرد دیگری در کنار شماست، در صورت امکان از او بخواهید با پزشک تماس بگیرد و از او در خواست کند به منزل شما بیاید. در این وضعیت به هیچ وجه کودکتان را رها نکنید. اگر پزشک نمی توانست تا فاصله ۱۵ دقیقه خودش را به منزل شما برساند، و حمله تشنج فرزندتان متوقف نشد، او را به نزدیکترین بیمارستان ببرید. هر نوع تشنج و بیهوشی که بیش از ۲۰ دقیقه ادامه یابد باید توسطداروی ضد تشنج متوقف شود.

در صورت ادامه یافتن تشنج، پزشک به کودکتان داروی ضد تشنج خواهد داد که این نوع دارو معمولاً از طریق مقعد استعمال میشود.

پزشک در صورت لزوم ممکن است برای بررسی دلایل مخاطره آمیز ایجاد تشنج، از قبیل مننژیت، کودک را به بیمارستان معرفی کند.

در مورد کودکان بزرگتر، در صورت آشکار نبودن دلیل تشنج، پزشک سریعاً کودک را به بیمارستان معرفی کند. در بیمارستان از این گونه کودکان آزمایشات لازم به عمل می آید تا ابتلا یا عدم ابتلای کودک به بیماریهای عفونی تشخیص داده شود، و پس از آن پزشک در مورد استفاده از داروی ضد تشنج تصمیم میگیرد.

پزشک راههای جلوگیری از بالا رفتن سریع درجه حرارت بدن کودک را به شمامی آموزد.

– پس از خاتمه یافتن حمله تشنج، در صورتی که فرزندتان تب دار است و درجه حرارت بدنش بالا است. لباس هایش را در آورید و به وسیله  اسفنج مرطوب تب او را

پایین بیاورید و در هنگام خواب، روی او ملافهای نازک بیندازید.

– بدون مشورت با پزشک، به کودک هیچ گونه دارویی ندهید.

– در همه  شرایط آرامش خود را حفظ کنید.

 

همچنین ببینید

عقربک

آنچه باید درباره عقربک بدانید..!

آنچه باید درباره عقربک بدانید..! عقربک پارونیشیا (به انگلیسی: Paronychia) یا عقربک یا کژدمه یک …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *