معماری
خانه / بیماری و عوامل ایجاد کننده / درباره صرع کودکان چه میدانید؟
صرع در کودکان
صرع در کودکان

درباره صرع کودکان چه میدانید؟

درباره صرع کودکان چه میدانید؟

صرع

صرع اختلالی است که موجب بروز حمله های تشنج می شود. در هنگام تشنج فعالیتهای مغزی دچار اختلال می شود. دو نوع حملهی صرع وجود دارد، حمله صرع بزرگ و حمله  صرع کوچک (از خود رفتن).  صرع بزرگ شامل حمله های عود کننده تشنج است که موجب کم شدن هوشیاری، سفتی عضلات بدن و گاهی حرکات بدون کنترل دست و پا و قفل شدن دندان ها می شود؛ در این حالت ممکن است زبان در بین دو ردیف دندان گیرکند و آسیب ببیند. ممکن است گاهی در حملات صرع بی اختیاری در ادرار و کف آلودشدن دهان نیزایجاد شود. معمولاً پس از حمله  صرع، کودک تمایل به خواب خواهد داشت

در صرع کوچک هیچ گونه حمله تشنجی وجود ندارد. در این حالت فقط یکی دو دقیقه عدم هوشیاری (شبیه به فرورفتن در رویا در روز) ایجاد می شود. در این حالتکودک به فضای خالی خیره می شود و در این حالت نه چیزی میبیند و نه چیزی می شنود. اگر چه این حالت نسبت به حمله ی صرع بزرگ از شدت کمتری برخوردار استو متفاوت است ولی با این وجود بر زندگی فرد تأثیر منفی میگذارد، مخصوصاً در هنگاممدرسه رفتن و فعالیتهای فیزیکی از جمله دوچرخه سواری.

درحدود ۵ درصد از کودکان زیر ۶ سال به طور معمول دچار تشنج می شوند ولی این نوع تشنج با صرع فرق دارد و معمولاً به علت تب شدید و یا در اثر بعضی از بیماریهای عفونی ایجاد می شود.

عوارض صرع 

صرع اختلال کشنده ای محسوب نمی شود. بسیاری از کودکان مبتلا به صرع پس از بلوغ یا در بزرگسالی دیگر دچار حملات صرع نمی شوند. اگر چه کودکان مبتلا به صرع درطی زندگی نیاز به توجه خاصی و نظارت پزشک دارند. صرع توسط دارو قابل کنترل میباشد، ولی در طی فعالیتهایی از قبیل شنا و دوچرخه سواری، حتی اگر بیماریکودک توسط دارو تحت کنترل باشد، باید مراقب او باشید.

درمان صرع

در هنگام حمله  صرع بزرگ

۱) در هنگام صرع اطراف کودک را از وسایل خطرناک و تیز و وسایل اضافه خالی کنید. دکمه ی لباسش رادر ناحیه ی گردن و سینه باز و یا شل کنید؛ تا پایان یافتن حمله در کنار او بمانيد.

۲) اگر دندانهای کودک قفل شده است سعی نکنید آنها را از هم باز کنید و یا چیزیرا داخل دهان او بگذارید، زیرا تا خاتمهٔ حمله شما قادر به رساندن هیچ کمکی برای اونیستید

۳) به محض متوقف شدن حمله  صرع، کودک را به آرامی به پهلو بچرخانید تا بزاق یا زبانش با برگشت به داخل گلو باعث خفگی او نشود.

۴) در طی حمله کاملاً به حرکات و حالات کودک توجه داشته باشید تا بتوانید وضعیت را به طور کامل برای پزشکش شرح دهید.

در هنگام حمله صرع کوچک

۱) کودک را به محل مطمئنی هدایت کنید، به طور مثال اگر در خیابان یا در وسط

پله ها هستید او را به مکان امنی ببرید.

۲) تا بر طرف شدن کامل حمله ی صرع نزد کودک بمانید.

به محض خاتمه یافتن حمله  صرع در مورد هر نوع صرع کوچک یا بزرگ به پزشک مراجعه کنید.

اگر کودکتان حمله  تشنج داشته است، پزشک او را معاینه میکند واز شماپرسش هایی را در مورد حالتهای کودک قبل از حمله، درحین آن و بعد از آن میپرسد تا بتواند نوع حمله را تشخیص دهد. اگر کودک دچار حملات عود کننده  صرع باشد، پزشک برای آزمایشات دقیق تر او را به بیمارستان میفرستد. در بیمارستان برای اندازه گیری قند و کلسیم، از خون کودک آزمایش به عمل می آید، همچنین تست الکترو آنسفالوگرام ((EEG) نیز در مورد او انجام می پذیرد. در صورت نیاز برای آزمایش دقیق تر و شناسایی علت حمله، اسکن مغزی انجام می شود.پزشک داروی ضد تشنج مورد نیاز را تجویز میکند. این داروها موجب کمتر شدن دفعات و یا تخفیف حملات می شود، ولی درمان قطعی برای این بیماری به شمار نمی آید.کودک باید به طور مداوم تحت نظارت پزشک باشد ولی اگر در طی یک تا دوسال دچار حمله صرع و تشنج نشود ممکن است پزشک داروی او را قطع کند. (بعضی از کودکانی که تا ۲ سال دچار حمله  صرع نشوند بهبود مییابند و در بزرگسالی دیگر دچار حمله صرع نمی شوند.)

– ممکن است از شنیدن این نکته که فرزندتان مبتلا به صرع است شوکه شوید. ولی سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید زیرا اضطراب شما بر فرزندتان اثر منفی خواهد داشت. برای کنار آمدن با این مشکل با پزشک مشورت کنید.

– از تعداد دفعات حمله صرع، مخصوصاً صرع کوچک یادداشت بردارید تا بتوانید به پزشک اطلاعات کافی بدهید.

فرزندتان را به طور کامل تحت نظر داشته باشید و هرگونه تغییر حالت روانی و اخلاقی او را که ممکن است تحت تأثیر دارو باشد، به پزشک اطلاع دهید. مصرف دارو به مقدار دقیق و در زمان های تعیین شده و جلوگیری از عوارض جانبی از اهمیت زیادی برخوردار است.

– با فرزندتان به طور عادی رفتار کنید و دوستان و معلم های او را در مورد وضعیت او آگاه کنید تا در صورت وقوع حملهی صرع در حضور آن ها، آگاهی داشته باشند و سردرگم نشوند.

– گردن بند یا دست بندی را به گردن یا دست فرزندتان ببندید که در آن نوع بیماری او حک شده باشد تا در صورتی که شما همراه او نبودید، اطرافیان از این طریق بفهمند که او مبتلا به صرع است ودر صورت بروز حمله بتوانند به او کمک کنند.

– اگر برای کودک داروی ضد تشنج تجویز شده است، به هیچ وجه بدون اجازهٔ پزشک آن را قطع نکنید. قطع کردن دارو ممکن است پس از چند روز موجب بروز تشنج شدید و طولانی شود. – به کودک آموزش دهید تا بتواند علایم قبل از شروع حمله را تشخیص دهد. بعضی از مبتلایان به صرع قبل از بروز حمله دچار علایمی غیر معمولی از جمله احساس بوینامطبوع، اختلال در بینایی یا حالت غیر طبیعی در معده می شوند. اگر فرزندتان آنقدر بزرگ شده است که بتواند این علامتها را به عنوان نشانه های اخطار شناسایی کند، قادر خواهد بود از خود در برابر خطرات و حوادث احتمالی محافظت کند.

 

 

همچنین ببینید

تب یونجه چیست؟

همه چیز را درمورد تب یونجه بدانید!!

همه چیز را درمورد تب یونجه بدانید!! تب یونجه چیست؟ تب یونجه نوعی آلرژی است …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *