معماری
خانه / بیماریهای چشم وگوش / درباره کنژنکتیویت(conjunctivitis) چه میدانید؟
کنژنکتیویت
کنژنکتیویت

درباره کنژنکتیویت(conjunctivitis) چه میدانید؟

درباره کنژنکتیویت(conjunctivitis) چه میدانید؟

کنژنکتیویت

کنژنکتیویت التهاب ملتحمه یا «چشم صورتی» شایع ترین علت ایجاد قرمزی و تحریک چشم است. درد ناچیزی وجود دارد و حدت بینایی فقط کمی  کاهش مییابد. شایع ترین عامل ویروسی بیماری، عفونت با آدنوویروس است که موجب ترشح آبکی، احساس خفیف وجود جسم خارجی در چشم و ترس از نور می شود. در عفونت میکروبی ملتحمه، بیشتر ترشح چرکی مخاطی ایجاد می شود.

800px-hordeolum

معمولاً موارد خفیف کنژنکتیویت عفونی با آنتی بیوتیکهای موضعی وسیع الطیف چشمی مانند سولفاستامید ۱۰٪، مخلوط پلی میکسین – باسیتراسین – نئومایسین، یا تری متوپریم – پلی میکسین درمان می شوند. در موارد عود کننده، مقاوم وشدید باید از نمونه برداری و کشت چرک استفاده کرد. بیماران مبتلا به کنژنکتیویت برای پیشگیری از سرایت بیماری به دیگران باید به طور مرتب دست های خود را بشویند، چشم هایشان را لمس نکنند و با دیگران تماس مستقیم نداشته باشند. کنژنکتیویت ممکن است در اثر عوامل محیطی، لنزهای تماسی، پمادها یا قطره های چشمی نیز ایجاد شود.

کنژنکتیویت موجب قرمزی، خارش و تورم چشم می شود. به معمولاً کنژنکتیویت عفونی طی ۷ تا ۱۰ روز بهبود مییابد.

کنژنکتیویت آلرژیک بسیار شایع است و اغلب با کنژنکتیویت عفونی اشتباه گرفته می شود. خارش، قرمزی واشک ریزش وجود دارند.

کنژنکتیویت آتوپیک (ناشی از استعداد ژنتیکی به بروز واکنش ازدیاد حساسیت آنی در برابر آنتی ژن های شایع محیطی) در افراد مبتلا به درماتیت (التهاب پوستی) آتوپیک یا آسم روی می دهد.

علایم کنژنکتیویت

نشانه های کنژنکتیویت آلرژیک را میتوان با کمپرس سرد،

داروهای تنگ کننده عروق موضعی،

آنتی هیستامینیک ها و داروهای تثبیت کننده ماست سل مانند کرومولین سدیم و در موارد مقاوم، محلول های کورتون موضعی تسکین داد ولی در این موارد بهتر است از داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی موضعی مانند کتورولاک ترومتامین استفاده کرد.

همچنین ببینید

بیماری های چشمی

توصیه هایی برای مبتلایان به بیماری های چشمی

توصیه هایی برای مبتلایان به بیماری های چشمی جهت درمان بیماری های چشمی چه کنیم  …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *