معماری
خانه / اشنایی با داروهای گیاهی / زاج سبز و موارد استفاده آن در طب سنتی
زاج سبز
زاج سبز

زاج سبز و موارد استفاده آن در طب سنتی

زاج سبز و موارد استفاده آن در طب سنتی

یکی دیگر از گیاهان دارویی که امروز به معرفی ان می پردازیم گیاه دارویی زاج سبز است . زاج سبز
نام های دیگر این گیاه در طب سنتی عبارت است از: توتیا سبز – سولفات آهن – زنگار.

خواص درمانی زاج سبز:

۱- اگر مغز آن را با سورمه مخلوط کنید و در چشم بکشید، تا وقتی که اثر آن در چشم باشد خواب به چشم نمی آید.

۲- در مورد خوره ی دماغ، آن را نرم بسایید، بعد با روغن هسته ی هلو خمیر کرده بر روی آن ضماد کنید. بهبودی حاصل خواهد شد.

3- پودر آن را بر موضع بپاشید. فیستول یا بواسیر را درمان می کند.

زاج سبز یا ویتامین گیاه و خاک
فرمول کریستال FeSO4.7H2O با خلوص 18%

فرمول پودری FeSO4.H2O با خلوص 20%

آهن در تشکیل و نگهداری کلروفیل و تولید کربوهیدراتها ضروری بوده و کمبود آن در گیاه، فقدان کلروفیل ،زردی بین رگبرگها و کاهش فتوسنتز را به دنبال دارد.

استفاده از زاج در طب سنتی در ایران در دهه اخیر همراه با نام گیاهان شناخته شده در صورتی‌که طب سنتی شامل ادویه طب سنتی است و تنها گیاهان نمی‌باشند ادویه طب سنتی شامل (معدنی، حیوانی، گیاهی)

گوشه‌ای از این اقیانوس بی‌کران معدنی‌ها می‌باشند که زاج‌ها با متجاوز از ۲۵ نوع یکی از این مواهب هستند.

زاج نیز هم‌چون برخی گیاهان از ادویه ضد عفونت می‌باشد چون دارای مواد قابضه می‌باشد. جسمی معدنی بلوری و در اثر تأثیر مواد معدنی به رنگ‌های متفاوت دیده می‌شود

استفاده از زاج در طب سنتی در ایران در دهه اخیر همراه با نام گیاهان شناخته شده در صورتی‌که طب سنتی شامل ادویه طب سنتی است و تنها گیاهان نمی‌باشند ادویه طب سنتی شامل (معدنی، حیوانی، گیاهی)

گوشه‌ای از این اقیانوس بی‌کران معدنی‌ها می‌باشند که زاج‌ها با متجاوز از ۲۵ نوع یکی از این مواهب هستند.

زاج نیز هم‌چون برخی گیاهان از ادویه ضد عفونت می‌باشد چون دارای مواد قابضه می‌باشد. جسمی معدنی بلوری و در اثر تأثیر مواد معدنی به رنگ‌های متفاوت دیده می‌شود

● نام‌های دیگر:

ـ فارسی: زاک، زاغ، زاج

ـ عربی: شب

ـ یونانی: خلل‌ القیس

ـ هندی: پهتکری

ـ نام‌های محلی:زمه (مشهدی)، زی (ترکی)، زمج (افغانی)، شیب (ارمنی) (قلقطار، قلقدیس، نحاس)

▪ انواع: متجاوز ۲۵ نوع موجود می‌باشد.

به علت کثرت انواع مشهورترین آنها را بیان می‌شود. زاج سفید (شوغار)، احمر، اخضر، اصفر، اسود، سرخ و سیاه (رنگ‌رزان و کفشگران)، زاج‌الاساکفه، مقطر، جامد، مطبوخ، بلوری، قبرسی، لاری، رومی، روش، شرقی، انگلیسی، شیری، پاریسی (قلقند، قلقنت‌سوری، شیرازی)

▪ انتشار: از انواع زاج چنین برمی‌آید که در اکثر نقاط جهان موجود می‌باشد اما در کشور ما از مشهورترین مکان‌ها زاکان قزوین زاکان طارم و زاگون تهران می‌باشد و اگر در جاده هراز از منطقه آب اسک توقفی نموده باشید، آب جاری این منطقه آب زاج می‌باشد که رسوبات آن در رودی کوچک به وضوح نمایان و حوضچه‌ای کوچک آب زاج نیز هنوز در این مکان جهت کسانی که دچار مشکل پوستی هستند قابل استفاده می‌باشد.

▪ اجزاء: زاج سفید خفیف‌الوزن (سبک وزن) بهترین آن مصری براق مانند زرنیخ بدخشی است که در دست زود ریز می‌شود و غالباً جسمی بلوری با مزه کس و ظاهری مانند نمک سنگ و نمک ترکی دارد.

▪ موارد متشکله: زاج‌ها دارای مواد فلزی گوناگون می‌باشند سفید آن دارای حامض کبریتیک (اسیدسولفوریک)، اکسید اول آهن و آب سولفات پتاسیم، آلومین می‌باشد.

▪ زاج سبز: دارای سولفات آهن، زاج کبود یا کات کبود دارای سولفات مس.

طبیعت: انواع آن در سوم گرم و خشک مایل به لطافت و زاج سفید از همه نوع آن لطیف‌تر است.

▪ زاج سبز: گرم و خشک

▪ زاج زرد: در سوم گرم و خشک برعکس املاح که در سوختن غلیظ می‌شود، زاج سبز در سوختن لطیف می‌شود.

زاج (اصفر) را نرم سائیده با سورنجان زیر زبان نگه دارند جهت صفدع، اکله دهان، قلاع دهان نافع است.

▪ حلق: غرغره جهت عضلات حلق

▪ بینی: نفوخ آن جهت رعاف

▪ گوش: تنقیه چرک گوش (رفع عفونت) ـ فتیله با عسل جهت قروح گوش (رفع عفونت)

▪ دندان: ورم بین دندان، درد دندان (زاج‌الاساکفه)

▪ چشم: با عسل جهت سطری پلک چشم

شستن با زاج و آب باران رفع غشاوه رقیق چشم و بیاض می‌نماید

▪ پوست: ازاله کوشت زائد، رفع بیاض پوست، ناخنه، جرب، جمره، سلعه، حکه خشک، قروح خبیثه (رفع عفونت)

ـ رفع بریدگی جلدی به وسیله مالیدن زاج و یا زرور آن.

ـ مالیدن زاج بر جوش غرور (کاهش جوش)

▪ مثانه: دفع قروح مثانه (عفونت)

▪ کلیه: تفتیت حصاه (بایستی داروسازی شود.)

▪ ضربدیدگی: کماد زاج و ضماد زاج و نمک جهت دررفتگی عضلات و کوفتگی

▪ بواسیر: جهت بواسیر و نواصیر مقعد

▪ رحم: حمول آن بهبود عفونت و ترشحات

ته زن آن به واسطه قبضوت زاج جمع‌کننده رحم حمول زاج با آب گندنا جهت نزف‌الدم رحم (عفونت)

▪ داروسازی: در داروسازی به‌صورت، غسول، غرغره، مضمضه، کحل، حمول، سفوف، سنون، گرد، لوسیون، پوسیون، حب، نفوخ، ذرور مصرف دارد.

▪ مصلح: آشامیدن شیر تازه دوشیده شده، کره تازه، شربت زوفا

▪ پادزهر: بی‌کربنات دوسود (جوش شیرین)

▪ روش شناخت: زاج سفید، کاغذ تورنسل را قرمی می‌کند و روش شناخت زاج مقطر با مالیدن به فولادی رنگ فولاد مسی می‌شود.

▪ حیوانات: از دود دادن زاج موش و مگس گریزان هستند، مالیدن محلول ۵۰% زاج کبود به زخم پای دام باعث بهبود زخم می‌شود.

▪ دباغی: آش کردن پوست

▪ رنگرزی: جهت رنگرزی ابتدا پارچه را در زاج شسته سپس خشک کرده، رنگ می‌کنند و به‌طور کلی جهت دندانه کردن رنگ به‌کار می‌آید.

▪ مرکب‌سازی: در صنعت مرکب‌سازی به‌کار می‌آید. اشعار زیادی در این رابطه وجود دارد از جمله قطعه مشهور

زاج در نزد ایرانیان جایگاه ویژه‌ای داشته همواره با اسفند سوزانیده می‌شود هم جهت رفع حشرات و هم به‌عنوان چشم زخم به‌کار می‌رود.

ـ اگر طفلی شیرخواره گریه بیش از حد بنماید و مشکلی نداشته باشد با قرار دادن زاج سفید زیر سر طفل و انداختن آن صبح در آتش طفل آرام می‌گیرد.

ـ در چلو کبابی‌ها جهت سفید کردن برنج در هنگام خیس کردن به آن زاج سفید اضافه می‌شود.

ـ جوشانده زاج سفید در ظروف آلومینیوم باعث سفیدی ظرف می‌شود.

ـ در گذشته در حوض خانه‌ها و استخرها برای جلوگیری از لیز شدن و فاسد شدن سریع آب کات کبود یا زاج کبود یا سولفات مس به آب به مقدار ۵ درصد اضافه می‌شد.

همچنین ببینید

زنجفیل

بررسی خواص طبی زوفا و زنجفیل

بررسی خواص طبی زوفا و زنجفیل خواص طبی زوفا( Hyssop) گرم و خشک سرفه و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *