معماری
خانه / اشنایی با داروهای گیاهی / نسخه کاملی از عرق آویشن و خاصیت آن…
عرق آویشن
عرق آویشن

نسخه کاملی از عرق آویشن و خاصیت آن…

نسخه کاملی از عرق آویشن و خاصیت آن…

عرق آویشن

گیاهی است که به فارسی آویشن، و در کتب طب سنتی فارسی بانامهای (حاشا)،(او شن) ( صعترالحمیر) نام برده شده است. در مناطقمختلف ایران گونه های مختلف آن بااسامی محلی متفاوتی شناخته می شود از جمله در همدان آن را «آزربه»، در اطراف تهران «آویشن یا آویشم» و در طالقان «زروه»، در آذربایجان و مناطق ترکی زبان «ککلیک اوتی» یا«کاکله اوتی» و در سایر مناطق (صعتر)، «اوشن»، «اشمه کوهی»، «سی سنبر» و «سوسنبر» نامیده میشود.

گیاهی است از خانواده Labiatae یا Menthaceae از جنس: Thymus  به فرانسویThymو گونهی وحشی    Thym serpolet  انگلیسی Thyme گفته می شود. نام علمی آن مسThymus vulgaris L است. در ایران گونه های مختلفی از این گیاه از آویشن که به صورت گیاهی علفی است تا انواعی که به صورت درختچه هستند می روید. گیاه آویشن دارای تیمول، پاراتیمول، پینن، لینالول و کاراکرول (کاریونه = کیمورا) میباشد.

آویشن گیاهی است علفی چند ساله که شبیه به صعتر و پونه  کوهی است نواحی با اقلیم مدیترانه ای و قسمت های نیمگرم و معتدل آسیا و اروپا برای رشد این گیاه مناسب است. در ایران تقریباً در تمام مناطق معتدل می روید. در باغ ها به عنوان گیاه زمینی گلدار زیبا در حاشیه  چمن ها و در Rock garden کاشته میشود.

گیاهی است دارایساقه های متعدد و کوتاه، بلندی آنها ۰ ۵ – ۲۰ سانتی متر و دارای ریشه ای با الیاف چوبی میباشد. برگهای آن به رنگ سبز خاکستری خیلی کوچک و در اغلب گونه ها کرکدار و در گونه وحشی آن یعنی سر پوله بی کرک است، به طول متوسط ۹ میلی متر و عرض متوسط ۲ میلی متر و گلهای آن کوچک خوشه ای و به رنگ سفید مایل به بنفش و سرخ و خیلی مورد علاقه  زنبور عسل می باشد. تخم آن ریز و کوچکتر از تخم خردل است. از نظر آب و هوا و خاک، آویشن، آب و هوای ملایم متمایل به گرم و خاک های با زه کشی رو به آفتاب را ترجیح میدهد.

گلهای آویشن در اواخر خرداد و اوایل تیر ظاهر می شود و برداشت گیاه برای مصارف طبی و ادویه ای باید زمانی که شکوفه ها تازه ظاهر شده اند، انجام شود و شکوفه ها و برگها و ساقه های نازک آن تا حد ۱۲ – ۱۰ سانتی متر از سر بوته برداشت شود که بعداً آنها را در سایه خشک کرده و نگهداری نمایند.

گل آویشن خیلی معطر و به عنوان ادویه در آشپزخانه مصارف متعددی دارد.از تقطیر برگهای گیاه در حدود یک درصد روغن تیمول به دست میآید. تیمول یک فنل متبلور سفید رنگی است با فرمول خام و OH C10 13 H که دارای خاصیت ضد عفونی قوی و قارچ کشی است و در عطر سازی مصرف دارد.

خواص عرق آویشن

روغن تیمول یا تیمن که در ترکیب اسانس گیاه وجود دارد، منشا اصلی خواص ضد عفونی کننده  آویشن می باشد، از طریق مخاط جذبمیشود و از راه ادرار دفع میشود و رنگ ادرار را تیره یا سیاه میسازد.

خاصیت ضد میکروب و ضد قارچ و ضد انگل تیمول در طب جدید نیز مورد توجه است و به دلیل وجود تیمول در گیاه آویشن از جوشانده  آن برای ضد عفونی کردن و پانسمان و شستوشوی زخمها به نحو مؤثری استفاده می شود.

در داروسازی برای تهیه  محلول های غرغره ضد عفونی حلق و قطره های ضد سرفه و در دندان پزشکی برای تهیه ی محلول های شست و شوی دهان کاربرد دارد. در تجارت دارویی به عنوان قارچ کش معروف است. در بیماریهای قارچی به علت اثر زیادی که در بیماری اکتی نومیکوزیس  دارد، یک درصد محلول تیمول راروی پوست و محل زخم می مالند و ممکن است به جای تیمول روزی سه مرتبه از ۹۰ درصد جوشانده  گیاه آویشن استفاده شود.

اکتی نومیکوزیس یکٹ بیماری غیر مسری قارچی در حیوانات است که به انسان منتقل می شود. عامل این بیماری، قارچی است به نام Actinomycetaceae Actinomyces معمولاً در دهان و آرواره های به خصوص موج دار و ناصاف حمله میکند و گاهی به مغز و ریه نیز حمله ور می شود.

تا قبل از کشف آنتی بیوتیکهای جدید معالجه یا با ماده  عامل آن تیمول انجام میگرفته ولی، پس از آن معمولا از نظر تسریع عمل، این بیماری را با استعمال دراز مدت پنیسیلین معالجه می نمایند و در درجه  دوم بعد از پنی سیلین ممکن است از تتراسیلین استفاده نمود. جراحی برای خارج کردن قسمتهای زخم توأم با درمان شیمیایی نیز معمول است ولی هنوز هم درمان با تیمول به عنوان دارویی که ضمن معالجه، عوارض جنبی آنتی بیوتیکها را ندارد مورد توجه عده ای از پزشکان دنیاست.

در طب سنتی از نظر طبیعت به عقیده  عده ای از حکمای معروف از جمله ابوعلی سینا و بغدادی و دیگران آویشن را گرم و خشک میدانند.از نظر خواص گرم کننده  قوی و مدار بول و حیض، عرق و شیر می باشد، خارج شدن جنین و مشیمه را تسهیل میکند و بازکننده  گرفتگی هایروده ها و پاک کننده  سینه می باشد.

عرق آویشن برای تنگی نفس و تقویت معده، کبد، طحال و کلیه و همچنین برای تحلیل آماس و خون منجمد شده در اثر سموم نباتی و حیوانی مفید است. برای بند اوردن خون از سینه و کشتن و خارج کردن انگل های معده به خصوص انگلی به  نام آنسی لوستوم که نوعی نماتود از خانواده Ancylostomatidaeمیباشد، بسیار مؤثر است.

برای دفع انگل مذکور توصیه میشود که روز قبل یک مسهل گیاهی مؤثر باتطبیق با مزاج بیمار داده شود و شب بایک شام ساده ۴-۲ گرم پودر گیاه آویشن میخورند و صبح نیز یک مسهل آویشن نتیجه  بسیار خوبی می دهد.از نظر مسهل شکوفه آویشن به تنهایی مسهل خوبی برای سودابوده و می تواند جانشین آفتیمون باشد و اگر هشت گرم پودر آویشن را با نمک و سرکه بیاشامند، مسهل خوبی برای بلغم می باشد.

خوردن ده گرم آویشن مخلوط با عسل با آب گرم برای بیماری فلج، القوه، فراموشی، صرع، تقویت کلیه و قوه باه مفید است. خوردن تازه  آن به صورت سبزی با غذا بسیار مفید و برای تقویت دید چشم نافع است.  معده را تقویت نموده و کمک به هضم غذا می نماید. آشامیدن کرده  آن با عسل ناراحتی در نفس کشیدن را رفع میکند و خروج ادرار، حیض، جنین و مشیمه را تسهیل می نماید.

دم کرده  آویشن برای سرفه های سخت و برونشیت مفید است.آویشن در چین و ژاپن کاشته می شود، از جوشانده گیاه به عنوان ضدسرفه و برای معالجه  سیاه سرفه خورده میشود. اسانس آن ضدعفونی کننده  خیلی قوی است. در فرانسه از دم کرده  ۲۰-۱۰ گرم گیاه خشک با یک لیتر آب جوش، برای آرام کردن سرفه ۳ فنجان در روز میخورند.

همچنین ببینید

هوفاريقون

با عرق هوفاریقون میگرن را برای همیشه درمان کنید …!

با عرق هوفاریقون میگرن را برای همیشه درمان کنید …!   هوفاريقون چیست ؟ گل …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *