معماری
خانه / بیماریهای امیزشی / همه چیز در مورد بیماری ایدز!! قسمت اول
ایدز
ایدز

همه چیز در مورد بیماری ایدز!! قسمت اول

همه چیز در مورد بیماری ایدز!! 

ایدز

ایدز به انگلیسی(Acquired immune deficiency syndrome,یا AIDS.نوعی بیماری پیشرونده علاج نشدنی و قابل پیشگیری ناشی از تکثیر ویروس به نام اچ.آی.وی (Human Immuno deficiency Virus) در بدن میزبان است که باعث تخریب جدی دستگاه ایمنی بدن انسان میشود که خود زمینه ساز بروز عفونت های موسوم به فرصت طلب است که یک بدن سالم عموماً قادر به مبارزه با آنهاست و در نهایت پیشرفت همین عفونتها منجر به مرگ بیمار می شود به طوری که بیماری سل عامل اصلی مرگ و میر در میان مبتلایان به ایدز در سراسر جهان است.

در حال حاضر، ایدز چهارمین علت مرگ و میر بشر است و پیش بینی می شود تا سال ۲۰۱۰ مقام اول را به خود اختصاص دهد.

ویروس ایدز (اچ.آی.وی) نوعی رتروویروس (retro Virus)است. ویروس نقص ایمنی انسان (اچ.آی.وی) از طریق تماس با خون، مایع منی، شیر پستان، ترشحات دهانه رحم (سرویکس)، مایع مغزی نخاعی یا مایع مفصلی فرد آلوده انتقال پیدا می کند.ایدز با تخریب سیستم ایمنی، موجب بروز عفونت های فرصت طلب مانند کاپوسی سارکوما(:KapOSiS Sarcomaپنومونی (ذات الريه)، کانديد يازيس (نوعی عفونت قارچی)

می شود و بیماری سل به اعضای بدن حمله می کند.اچ.آی. وی در تمام ترشحات بدن فرد مبتلا وجود دارد ولی

محققان به شواهدی از انتقال ویروس به وسیله عرق، اشک، ادرار یا مدفوع و وجود محتویات استفراغ دست نیافته اند

(به جز ۲ مورد استثنا که آن هم به صورت انتقال به وسیله مدفوع، از راه بریدگی زخم بوده است). فقط ۳ راه برای

انتقال و سرایت اچ آی وی به اثبات رسیده است. این سه راه عبارتند از : ۱. آمیزش جنسی: شایعترین راه سرایت ویروس است. ویروس ممکن است از فرد مبتلا به شریک جنسی وی (مرد به زن، زن به مرد، مرد به مرد و زن به زن) منتقل شود. سرایت از راه جنسی، ۸۰٪ کل موارد را شامل می شود که بیش از ۷۰٪ آن از راه تماس با جنس مخالف و ۱۰٪ آن از طریق تماس با همجنسی است. البته در ایران، این وضعیت متفاوت است، به نحوی که شایع ترین راه انتقال ایدز در ایران، استفاده از سرنگ آلوده به وسیله معتادان تزریقی و یا انتقال خون آلوده است. (البته برخی از منابع ایرانی تماس های جنسی را بیشترین عامل انتقال عفونت در سالهای اخیر میدانند). فعالیت های جنسی محافظت نشده مفعولی (پذیرنده؛ receptive) خطرناک تر از فعالیت های جنسی محافظت نشده فاعلی (دخول کننده؛ inSertive) هستند و خطر انتقال عفونت از راه نزدیکی محافظت نشده مقعدی بیش از خطر انتقال از طریق نزدیکی محافظت نشدہ مهبل (واژینال) یا دھانی است، با این حال، سکس دھانی کاملاً بی خطر نیست و اچ.آی.وی می تواند از سکس دهانی مفعولی و فاعلی، هر دو، منتقل شود. خطر انتقال اچ آی وی از طریق تماس با بزاق به میزان قابل ملاحظه  کمتر از خطر تماس با مایع منی است و برای ایجاد خطر چشم گیر آلوده شدن به عفونت، بلعیدن چند لیتر بزاق فرد حامل ویروس اچ آی وی ضرورت دارد. بزاق به طور طبیعی عفونت زایی اچ.آی.وی را محدود می کند. تجاوز جنسی، خطر انتقال اچ.آی.وی را به میزان زیاد افزایش میدهد. زیرا در این مورد به ندرت محافظت های لازم صورت میگیرد و آسیب فیزیکی به واژن به طور مکرر وارد می آید و این امر، انتقال اچ.آی.وی را تسهیل می کند. تماس جنسی دهانی – تناسلی با خطر واضح بروز عفونت اچ.آی.وی همراه است به ویژه در هنگامی که انزال مایع منی در دهان صورت گیرد. میزان این خطر در مواردی که هر یک از شرکای جنسی دچار بریدگی یا زخم (نظیر زخم های ایجاد شده در اثر عفونت های مقاربتی، مسواک زدن اخیر، یازخم مخاط یا دهان مثلاً در اثر آفت) باشند افزایش مییابد.

در این موارد، ویروس امکان ورود به جریان خون را پیدا میکند. مقاربت از راه مقعد (اعم از مرد با مرد یا مرد با زن) خطر ابتلا به اچ.آی.وی را به ویژه در فرد مفعول افزایش میدهد زیرا لایه مفروش کننده مقعد و رکتوم (راست روده) بسیار ظریف و پر از رگهای خونی کوچک است که به آسانی در هنگام نزدیکی آسیب میبینند.

ادامه بیماری ایدز قسمت د وم

همچنین ببینید

بیماریهای مقاربتی

آشنایی با بیماریهای مقاربتی….

آشنایی با بیماریهای مقاربتی…. بیماریهای مقاربتی متأسفانه این روزها و شیوع بیماری ها و عفونت …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *