معماری
خانه / دانستنیهای مفید پزشکی و رژیم غذایی / چند مهارت مقابله با استرس…
استرس
استرس

چند مهارت مقابله با استرس…

چند مهارت مقابله با استرس…

استرس

استرس یا فشار روانی اصطلاحی است که در پزشکی و زیست شناسی به انواع گوناگون به کار گرفته میشود. گاهی به معنی رویداد یا موقعیتی که تأثیر مضر بر ارگانیسم دارد و گاهی به مفهوم تنش روان شناختی ناشی از این رویدادها و موقعیتها به کار میرود. به مفهوم دقیق، آنچه که در تمامیت زیست شناختی ارگانیسم اختلال ایجاد کند و شرایطی را به وجود آورد که ارگانیسم طبیعتاً از آن پرهیز می کند، استرس شمرده میشود. استرس ممکن است به صورت محرک های فیزیکی، عفونت ها و واکنش های آلرژیک و نظایر آن باشد یا به شکل تغییر کلی در جو اجتماعی روانی،فرق این موارد با یکدیگر آن است که اولی یک عامل استرس زای فیزیولوژیکی است که از طریق هیپوتالاموس، غده  فوق کلیه و دستگاه اعصاب سمپاتیک و ترشح هورمون های مختلف تأثیر می گذارد و دومی نه تنها با قدرت تهدیدی که اصولاً در عامل استرس زا نهفته است، بلکه با کیفیت درک شخص از آن عامل ارتباط دارد. از نمونه های استرس می توان «کم آبی بدن» را نام برد که می تواند موجب افزایش دمای بدن شود و یا می توان به جداشدن کودک از والدینش اشاره کرد که باعث گریه  کودک می شود. استرس می تواند مثبت یا منفی باشد. استرس مزمن ممکن است منجر به بروز بیماری جسمانی شود. استرس را عامل مهم ایجاد کننده  بسیاری از بیمارهای جسمی مانند آسم میدانند. استرس، نتیجه  عدم توانایی برای تطابق با تغییر ایجاد شده است و از نظر پزشکی، حاصل بر هم خوردگی تعادل درونی، در اثر تحریکات فیزیکی یا روانی است. استرس، وضعیتی است که هنگامی ایجاد می شود که تعامل میان فرد و محیط منجر به درک یا مشاهده تفاوت (اعم از واقعی یا غیر واقعی) میان مقتضیات یک موقعیت از یک سو و منابع سیستم های زیست شناختی، روانی یا اجتماعی آنها از سوی دیگر شود. استرسورهای منفی و مثبت، هر دو میتوانند منجر به استرس شوند. تعدادی از طبقه بندی ها شایع و نمونه های استرسور عبارتند از:

استرسورهای حسی: درد، نور شدید

رویدادهای زندگی: تولد و مرگ، ازدواج، طلاق

مسئولیت ها: نداشتن درآمد، بیکاری

کار / تحصیل: امتحانات، زمان سررسید پروژه ها، پروژه های گروهی

ارتباط های شخصی: کشمکش ها، فریبکاری

نحوه  زندگی: الکلیسم شدید، خواب ناکافی

• عوامل محیطی: فقدان کنترل بر شرایط محیطی مانند تغذیه، تهیه محل زندگی، آزادی یا تحرک

عوامل اجتماعی: مبارزه با افراد و شکست های اجتماعی میتوانند به عنوان منابع پر قدرت استرس مزمن به شمارآیند.

عوارض بارداری که منجر به استرس جنین می شود، ضعیف بودن دلبستگی های قدیمی و مورد سوء

کنترل استرس

کافئین یا قند را نخورید. این مواد در واقع موجب از دست رفتن انرژی شما خواهند شد. محل کار خود را تمیز نگه دارید. داشتن فعالیت بدنی، علاوه بر آنکه به بهبود عضلات دچار تنش کمک می کند، به بهبود خلق و خونیز کمک می نماید.

بدن قبل و بعد از ورزش، مواد شیمیایی خاصی موسوم به اندورفین تولید می کند که موجب تسکین استرس و بهبودخلق و خو می شود. با دوستان خود مشورت کنید تا به بهبود استرس شما کمک کنند. دوستان خوب، شنونده های خوبی هستند. فردی را پیدا کنید که بتوانید آزادانه درباره  مشکلات خود و آنچه احساس می کنید با او صحبت نمایید و همچنین بتوانید به نظرات او گوش دهید.

نور محل کارتان باید صحیح و مناسب باشد. در صورت لزوم، از فرد متخصص کمک بگیرید. همچنین داروهایی وجود دارند که می توانند به کنترل علایم افسردگی و اضطراب و درمان اختلالات خواب کمک کنند. تفکرات خود را بنویسید. آنچه را در زندگی شما در حال روی دادن است یادداشت کنید. مواردی را که جواب آنها «نه» است به طور قاطع با گفتن «نه» رد کنید. به دیگران کمک کنید. کمک به همسایه یا فرد دیگر، میتواند به شما کمک کند. سرگرمی مورد علاقه ای را پیدا کنید و به آن بپردازید.

به آنچه که زمان و انرژی شما را تلف می کند، «نه» بگویید.

ورزش کنید. برنامه ریزی داشته باشید. فهرستی از کارهایی که باید انجام دهید تهیه کنید و بر حسب اهمیت به ترتیب به انجام آنها بپردازید. با استرس، به وسیله  انجام کارهای ناسالم مانند خوردن الکل و دارو، کشیدن سیگار یا پرخوری مقابله نکنید.

به مرخصی بروید و از تعطیلات آخر هفته استفاده کنید.

برای درمان غیر دارویی استرس از روش های فیزیولوژیک، شناختی و رفتاری در جهت کاهش آثار استرس استفاده می شود. نقش فرد و مشارکت او در درمان نیز مورد تأکید قرار میگیرد. هدف از درمان، فراهم آوردن مهارتهای لازم رفتاری، شناختی و روانی فیزیولوژیک برای افراد است. معمولاً واکنش های استرس حاد، خود محدود شونده هستند و درمان، از مصرف کوتاه مدت بنزودیازپین ها و روان درمانی حمایتی  گفتاری تشکیل میشود. با این حال، ماهیت مزمن و عود کننده  PTSD به درمان های پیچیده تر دارویی و رفتاری نیاز دارد. داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای، مثل ایمیپرامین و آمی تریپتیلین، فنلزین (نوعی داروی بازدارنده  مونوآمینواکسیداز MAOI) و داروهای مهار کننده  باز جذب سروتونین (SSRIها) مانند فلوکستین، سرترالین، سیتالوپرام و پاروکستین، همگی می توانند اضطراب، علایم مزاحم و رفتارهای اجتنابی را کاهش دهند. پرازوسین   هم از این خاصیت برخوردار هستند.

ترازودون، نوعی داروی ضد افسردگی آرامبخش است که اغلب، در هنگام شب برای کمک به بی خوابی با دوز ۵۰ تا ۱۵۰ میلی گرم تجویز می شود.

 

همچنین ببینید

آزمایش ژنتیک در دوران بارداری

مشاوره ژنتیک در دوران قبل از بارداری چیست؟

مشاوره ژنتیک در دوران قبل از بارداری چیست ؟ مشاوره ژنتیک یعنی راهنمائی افرادی که …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *